"Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:54 pm

[b] MUHARREM KAMANI[/b]

“ERË E VISEVE TË MIA”

SHTËPIA BOTUESE “FJALA E QIRIRIT” PËRMET

LIDHJA E KRIJUESVE “PEGASI” GJIROKASTËR, ALBANIA, 2002

KAMANI MUHARREM

“Erë e viseve të mia”

poezi

Redaktor: Lumo Kolleshi

Recensues: Dhimitër Miti

Kopertina: Andrea Tane

Në kompjuter: Jorgo Telo

ISBN 99927-807-6-2

821.18-1

Copyright © Muharrem Kamani 2002

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:55 pm

JETA ËSHTË POEZI,
POEZIA ËSHTË KËNGË

Autori

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:55 pm

I.
NIS

ERËN

MË SHFAQEJ NAIMI

Në Frashërin e “afërt”

Mendja më vërtitet,

Në pyjet me borë

Mrekullisht ngjitem.

Në orët e ditës ,

Në orët e Natës,

Më shfaqej Naimi

Sa hapja kanatën…

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:55 pm

AMANETI

Një grusht dhe nga toka mëmë,

Pikon gjaku i shqiptarit,

Amaneti nga të rënët

Më i rëndë se vetë mali.

Rrëke na derdhen djersët,

Truallin tonë vaditim,

Si dëshmorët gjakun derdhëm

Dhe lirinë ne po rritim.

Ja, ku janë fare pranë,

Në kodrat e historisë,

Prehen trimat radhë- radhë

Si ushtarë të lirisë.

Në beteja dhe fitore

U mbajmë prapë në ballë,

Lapidarë e përmendore,

Brezave veç të gjallë.

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:55 pm

HIMN LIRISË

Si na ka ndjekur kjo fjalë,

Mbjellë qysh në lashtësi…

Që nga Arbrit dhe Dardanët,

S’ka ndryshuar dhe tani.

Kemi ardhur nga Ilirët

Dhe ky emër ka kuptim,

Ka kuptimin e Shqiponjës

Ngritur lart në fluturim.

Ka kuptimin e folesë

Madhështore tek një shkëmb,

Që s’pranon asnjë krijesë

Brenda saj të bëjë vend.

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:56 pm

YJET NË QIELLIN

E HISTORISË

C’kanë malet që psherëtijnë,

Shqiponjat pse fluturojnë?

Abdyl Frashërin mos kërkojnë?

Plot halle vëllai i madh,

Lindur në male yll i rrall’.

Pranë Frashërit,

pranë Prizrenit,

Lëshon kushtrimin:

Clirimi i vendit…

Kokën lart ngrë Abdyli,

Vështrimhedhur te Flamuri

Jetëgjat Samiu, Naimi

Me vështrim të qartë nga guri.

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:56 pm

BURIMI I NAIMIT

1.

Madhështor ngrihet

Guri shekullor,

Guri i Naimit,

Guri arbëror.

2.

Pranë, farë pranë

Gurit të Naimit,

Sjell “ëmbëlsinë”

Uji i burimit.

3.

Burimi gurgullon

Nga buz’ e bilbilit,

Sjell në kujtesë

“Pirjen” e Naimit.

4.

Te burim “Naimi”,

Ulet Dritëroi,

Oh, uj’ i lajthinjtë

Prapë gurgulloi!…

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:57 pm

NË PIEDESTAL TË KËNGËS

Udhëtim këngës pambarim,

Horizontit të paanë,

Mbi tela lahute, çifteli

Klarineta mbush kabanë.

Zbresin tingujt nga malet - gurë

Futën thellë nëpër breza,

Në piedestal të këngës s’ vdes kurrë,

Rron sa të ketë vetë jeta.

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:57 pm

Yjet E KËRKOJNË

Kushtuar Skënder Caçit, “Hero i Popullit”,

rënë në fushën e nderit më 16.10.1943 në Grybec të Gur- Oparit

1.

Leskovik, o gur i bardhë,

Gjurmëlënuri në histori,

Si përherë prapë në ballë

Mëmëdheut për liri.

2.

Kreshtangjiturat përpjetë

Kala natyrore,

Kryelartat te retë

Ngjajnë fole shqiponje.

3.

Melesini shkëmb e gurë,

Ngulur në llogore,

Për Atdheun qëndron mur,

Istikam e përmendore.

4.

Skënder Caci djalëria

Kishte halle të mëdhaja,

Këndoje nga Biovizhda:

“Melesini maja, maja…”

5.

Me Qemalin e bashkoi,

Një qëllim, një ideal;

Në një bangë mësonim

Edhe gjakun bashkë dhanë.

6.

Ndër dyqind petritë

Projekt, portë ylberi;

Lëshon flakë e dritë:

Mençuri Skënderi.

7.

Si një shqiponjë mali

E etur për liri,

Kur fliste Komisari,

Bilbil si ai.

8.

Lart te Guri i Kamjes,

Grybeci ç’ka vallë?

Komisar me halle,

Merr plumb në ballë.

9.

Gjaku pika- pika

Vazhdonte t’i binte;

Mbi kartat e bardha

Betimin e linte.

10.

Currilat e gjakut

Po jepnin alarmin,

Sinjali i sulmit

S’ndalte partizanin!

11.

Skënder Komisari

Mbi armik i pari,

Fluturon Shqiponja …

Zjarr istikami.

12.

Malet pse oshëtijnë?

Shokët s’ besojnë.

Yjet e lirisë

Caçin e kërkojnë.

13.

Në Biovizhdë ,

gjallë në monument;

Ja në brez të parë

Skënder Caçi flet .

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:57 pm

RRËFENJA

Më shkoi burri në kurbet,

Bubu, unë e mjera!…

Dikush tjetër po troket;

Si të shkoj te dera?

Mos është ndonjë mjekërzi,

Vjen të shlodhet pakëz?!

Jashtë gjëmon e fryn stuhi…

Ku ta shkojë natën?

T’ia hap derën apo jo?

Nuk na sheh… veç nata.

Mos fëmijën do ma zgjojë?

Bubu, unë e ngrata!

Do të shkoj e t’i vë portës

Peshën më të rëndë.

Do t’i ndrydh ndjenjën e moshës,

Do t’i shkel me këmbë…

Qyqja, si më bëkan veshët!

S’ka njeri te dera.

Asnjë zë në udhë të madhe;

Jashtë troket veç era…

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:58 pm

DIKUR SI LULE

E BRISHTË

1.

Dikur ish si lule e brishtë,

Ves’ e diellit e spërkaste,

Lahej e tëra në dritë.

Syr’ i keq dot s’e kapte.

2.

S’kuptonte pse buzëqeshte

Çdo djalë me lakmi.

T’i puthte pak syçkat deshte,

Të binte në dashuri.

3.

Ish e urtë porsi një shqerrë;

Me zemër besoi një djalë.

Larg atdheut kokëprerë

E la zogëzën duke qarë.

4.

Pastaj i solli të tjerë

Me kurth krokodili.

Vuante vajza e mjerë,

Tretej, tretej si qiriri.

U vyshk, siç vyshket një lule.

Trupin sot e shet për bukë.

Ajo malin mban mbi supe,

Kur i thonë: “Prostitutë”.

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:58 pm

PËRSE?

Erdhi babai nga kurbeti

Bashkë me plakun e Vitit të Ri.

Gojëhapur fëmijët i gjeti;

Nuk mundi t’i ndihte ai.

Solli një burrë të plakur,

Kokëthinjur, ballërrudhur,

Trupeshkë për vdekje rrahur…

Syve drita u kish humbur.

S’ mund të sjellë ëmbëlsira,

Lodra, rroba, para, bollëk.

Dhe Viti i Ri që sjell mrekullira…

Ç’të ishte kështu ky tersllëk?!

Mërguar vetë mbarësia

Në kohën që krimi vulë mban.

Përse s’na ndihmon as Perëndia?

Dhe malet kryet ulin e qajnë.

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:58 pm

NË BUZË MBAJ

NJË LULE

Oh, bija ime, të lutem,

Mos e mbaj lapsin në gojë!…

Maja e tij është e mprehtë,

E helmët si shigjetat indiane.

Ka diçka prej hekuri të nxehtë

Nga putra e maces mbi koren e plagëve.

Jo lapsin në gojë, bija ime!

Një lule do të jetë më mirë.

Nuk je taksidare për tatime,

Nuk je burokrate e ngrirë.

Ngrirjes i mungon dhe koka.

Veç hijen mban në zyrë.

I mungon Qielli dhe Toka;

Të kafshojë lapsin ka detyrë.

Ka dhe gjykatës të mjerë,

Krekosur me lapsin në gojë.

E njomin lapsin me vrer;

Vaj medet, mbi kë do qëllojë!

Mos e mbaj lapsin ashtu, bija ime!

Në zemër si hushtë ngule!

Pastaj zër e mbaj shënime,

Midis buzësh mbaj një lule!

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:59 pm

PRES

Pres…

Të largohet e Liga,

(Paçka se pritjen s’e duroj)

Mirësia të mbuloftë,…

Të ngrihesh si lis në shqotë;

Zemra të më gëzohet,

Të më bëhesh Hënë e plotë…

XXX

I dëshiruar jam…

Vetëm pak të prehem do desha.

Ky është sot Planeti ynë;

Vetëm nën dhe nuk ka “çimka” e “pleshta”.

sss

I pasur je,

Sa të blesh botën të tërë.

Varfërinë më të madhe ke,

Kur s’di me të ç’duhet bërë.

nga Kristaq F. Shabani prej Tue Jan 06, 2009 7:59 pm

STATUJA E GJALLË

1.

Desha të fluturoj

me krahët e një zogu,

Të shoh male, fusha,

lule ngjyra – ngjyra.

Me fluturat e borës

të ikim së toku;

Të më çelet njëherë

të vetme fytyra.

2.

Do desha pakëz

dashuri me gruan.

Rakinë me meze

ta pija me shije.

Të humb mes njerëzve

si bleta në zgjua,

Erashka dollarësh

gjithkujt t’u shpie.

3.

Dua të jem gjithçka,

por nuk mundem;

Sot s’jam më tepër

se një hiç…

Statujë kam ngrirë

e dot nuk tundem,

Statujat e gjalla

tregojnë diç…

4.

Statujë e mbetur

kur humb pasurinë,

Se paturpësisht

ta ka vjedhur dikush;

Ngrin si një kukull

në vitrinë.

Nuk të shkrika

dot asnjë dush.

5.

Sot kam mbetur

vërtet një statujë

Edhe pse ende

nuk quhem i vdekur,

Edhe pse nuk kam

as nam e as bujë.

Edhe pse nuk jam

në gips apo hekur.

6.

Qeveria e çoi

dhe bukën në qiell.

Taksë nuk ka

veç shiu që bie.

S’mund të ngrohem

dot as në diell.

Krimi pas kthese

rri në hije.

7.

Ndaluar e kam

të qaj e të qesh.

Ditën ma lënë

të rrah ujë në havan.

Presidentin

nga darka në mëngjes

E gjej cep

më cep në ekran.

8.

Pas tij më del

një nënë plakë,

Si shqipe

e zbritur nga mali:

- Paratë?

Ç’i dua paratë?

Djalin e vrarë

ma ngjallni?

9.

Kështu e shtyjmë

dhe darkën.

Streset na e bëjnë

gjakun ujë..

Përtypen fëmijët

e s’flasin

Dhe ata ngrirë

si statujë.

10.

Nesër do të gdhihet

prapë ditë;

Statujat do shëtisin

në qytet.

Ah, prej tyre

mos kini frikë!

Ato kanë

botën e vet…

"Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

"Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani

Re: "Era e viseve të mia" poezi, Muharrem Kamani