Poezi që më kanë pëlqyer shumë!

Pra, mallkue njai bir Shqyptari,
qi kete gjuhe te Perendis',
trashigim, qe na la i pari,
trashigim s'ia len ai fmis;
edhe atij iu thafte, po, goja,
qe perbuze kete gjuhe hyjnore;
qi n'gjuhe t'huej, kur s'asht nevoja,
flet e t'veten e len mbas dore.

Gjergj Fishta

Porta e fundit

- Rita Petro -

Une t'i kam hapur te gjtha
portat e shpirtit,
pervec se porten e fundit...
Atje jane engjejt,
Atje jane djajte.
Nese shkon te engjejt,
skllave me ben mua.
Nese shkon te djajte
beshesh skllavi im.

Ndaj porte e fundit
mbyllur rri.

Tek grindemi

- Rita Petro -

Tek grindemi,
ikim nga njeri - tjetri.
Tek ikim
mendojme si do te kthehemi.
Tek kthehemi,
deshirojme te falim.
Tek falim,
humbasim dicka nga vetvetja.
Tek humbasim,
fitojme serish njeri - tjetrin.

Ngjyrat

-Rita Petro -

Jetojme ne nje bote
te perzjere ngjyrash,
Ku nuk gjenden
Ngjyra te kulluara, te pastra.
Ato ekzistojne
vetem ne Parajse.
Ndonjehere pas shiut
Zoti na shfaq ne qiell
Ca shenja ylberesh
Per te na treguar
Se ngjyrat jane kapricio e tij.
Ne per inat
Jetojme bardhe e zi.

Fatos Arapi

Atdheu

Atdheu është dhembje, është dhembje,
Një prill i pikëlluar në shpirt.
Atdheu është kryqi, është kryqi.
E mban – edhe të mban ty – në shpirt.

Atdheu është toka e premtuar.
Ti shkel si një zot dhe s’e ke ndën këmbë.
Atdheu s’ka fjalë, ka sy të trishtuar.
Vdes dashuria në dashuri që të çmend.

Atdheu është buka e uritur:
Të ikën nga duart e dot nuk e ngop.
Ëndërr dhe ankth dhe shpresë e sfilitur.
Me sytë n’errësirë vetveten kërkon.

Atdheu është varr i hapur, është varr.
Një jetë drejt tij shkon me besë që bind.
Në një pikë loti mbyt lotin fatvrarë.
Në një pikë loti lirinë e lind.

Atdheu yt i vogli, i vogli,
ai hyjnori, i pavdekshmi – loti.

IKJA E MOISI GOLEMIT

- Ismail Kadare -

Kjo ruga perdridhet
si gjarper i zi
per ku po vrapon
gjeneral Moisi?
Pelerinen era
ta ngre me tallaz
gjeneral Moisi
pluhur shume le pas.


Kali perpin udhet
muzgu bie ngadal
pse te dridhet freri
dores gjeneral?
Leshrat gjithe pluhur
te godasin syte
mbi boshllek te tyre
balli i ftohte i yt.


Nata zbret mbi udhet
larg zjare cobenjsh
gjeneral Moisi
perse shpaten zhvesh?
Udha eshte e gjate
tutje teri nxin
i ndergjegjes troku
prapa oshetin.


Larg dy-tre shkendija
patkoi shkrepetit
ndan udhes se madhe
ndergjegja jep shpirt
Moisi ndergjegjes
valle si i re?
Ajo ngrihet,bie
mbytur gjak perdhe.


Nata eshte e shkrete
troku naten mbush
vec ndergjegjes sate
prapa s'te ndjek kush
Ne kalldreme shekujsh
troku yt i zi
Moisi i Golemeve
Gjeneral Moj-Zi.

S'ka asgje per te qeshur

- Dritero Agolli -

S'i kam dashur kurre gjerat e bujshme
Dhe shpesh jam menduar duhan duke pire,
Ka gjera lakuriqe qe s'jane te turpshme,
Sic ka gjera te cndershme te veshura mire.
Ja, e verteta rri lakuriqe ngahere
Ja, edhe genjeshtra, me petka rri veshur!
Me thoni: cila ka turpin dhe cila ka ndere?
Kjo qe ju thashe s'ka asgje per te qeshur!

Te mendohesh

- Dritero Agolli -

Ka shume mallkime per njerez te liq,
Sic ka dhe urime per shoke dhe miq.

Po une mallkimet aspak s'i kam dashur,
Vec shfryj rralle - rralle kur jam buzeplasur.

Kur kupa ze mbushet e s'kam nga t'ja mbaj
Merzitur - merzitur me vete ze shaj.

I then mendjemadhit nje llaf te florinjte
Te gjetur ne popull: AH MENDJA T'U RRITTE!

Sa gjera ke thene o popull i shtrenjte,
Qe duhet patjeter te rri te vras mendte!

Gjaku dhe Gjumi

- Drotero Agolli -

Atdhe nese me gjen diku ne gjume,
Mos me kurse, po hiqma me shuplake,
Se s'dua te ma derdhe gjakun lume
Nje gjume i trendafilte ne jatake.

A nuk e sheh si buzet i lepijne
Andej - ketej makutet lakmitare?
Vertiten te kafshojne ndonje brinje,
Ku gjaku im akoma s'eshte thare...

Elegji per nje partizan te vrare

- Dritero Agolli -

E ruanin nga larg tre xhandare
Djalin e ri, partizanin e vrare.

Partizani i shtrire - ne grusht revolverin,
Xhandaret s'i linin fshataret ta merrnin.

Erdhi nje zog i kalter nga pylli,
Qendroi ne kapelen e djalit, tek ylli.

Xhandaret qelluan mbi zogun me pushke
Dhe zogu i ra partizanit ne gushe.

Dhe mbeten te dy mbi barin me bryme,
Toka e madhe nen ta merrte fryme...

O Flamur

Çerek shekulli ndër beteja
Të valviti Skënderbeu,
Populli të mbajti në zemër
Gjersa i lirë u shpall Atdheu,
Nga Plaku mjekërbardhë
Kur të ngriti në Vlorë,
Dhe të puthi Isa Kosova
Me lot gëzimi atë Nëntor.

S'të uli në shekuj
Gjysmëhëna anadollake,
Barbarizmat e carëve
As dhuna e lajkat dhelparake,
S'ja prenë krahët shqiponjës
Sopatat e Diktorit fashist,
S'të mposhtën armiqtë e Kosovës
As serbomadhi shovinist!

Ti je gjaku i gjakut tonë
Gjaku i heronjve e i dëshmorëve,
Je shenja jonë e shenjtë
Djersa e fshatarëve dhe punëtorëve.

Lart e më lart valo
O i kuq bajrak!
Rrënjët thellë në tokë
I ke t'ujitura me gjak

Përpjetë kështu do valëvitesh
Mbi këto troje iliriane,
I kuq, i pastërt, krenar...
Do s'fidosh armiq e tufane.

Populli

Tradhetoret

- Naim Frasheri -

Shoke, kemi ne mest tene
Shum' armik' e trathetore!
Popo! mos u qofte thene!
Vec qe s'kane gje ne dore.

Harruane memedhene
Dh' e lane kombine tene
E nje tjatere na gjene!
Popo! mos u qofte thene!

Lane zonjen e levduar
E zune nje kurve shtrige,
Te ndyr' e te mallekuar,
Te felliqur e te lige.

Lane memen te xhveshur
Dhe mundohene per bote,
Pa dhe bota duke qeshur
U thote: mundohi kote!

Qysh u bene Efialte
E nuk e njohin te miren,
Uthullen pandehin mjalte
Edhe drite erresiren!

Buk' e memedheut zente
Tradhetoret e pabese!
Dhe Zoti derrmen u dhente,
Kurre mos pacine pjese!

Miqt' armiq i kane bere,
Armikete miq i zune,
Qysh jane fyell te tere!
Ç'eshte kjo e madhe pune!

Fajn' e math kur do ta njohin
Njerezit e mallekuar?
Dritene pse nuk e shohin,
Apo jane te verbuar?

Jane se gjithash te marre
Dhe te liq me te vertete,
Memedheut bejne varre,
Po do te biene vete,

Se mbreteron e verteta,
S'del kurre genjeshtr' e shkrete
T'ish ashtu, qe prishur jeta,
S'kish mbetur gje e vertete.

Ata turpine fitojne,
Nder' e tyre posht' e hedhin
Dhe armikete gezojne
E ne erresiret bredhin.

Nuk eshte kurre haruar
Dh'e mira dh'e lig' e shkrete,
Te gjitha jane paguar,
S'ka mbeture gje ne jete.

Lerini, pa do ta gjejne,
Te verteten do ta njohin,
Se tani s'e dine c'bejne,
Jane te verber e s'shohin.

O, popo c'turp kane marre!
Jane bere tradhetore
Dhe s'jane me shqipetare,
Se nga kombi hoqne dore.

Me te huajne u bene,
Me armikn' e Shqiperise,
S'duane gjuhene tene
Armiket' e Perendise!

Ndjej, o Zot, se nuke dine
Se c'bejne, jane mahnitur,
Rrahin te prishin shtepine
Pun' e lig' edh' e merzitur.

Te gjoret jane ne gjume,
Te vertetene s'e dine,
Do te mundohene shume,
Pasdaj mentte do t'u vine.

Vellazerin' e harrojne
Dhe kombin e memedhene,
Dhe armikete degjojne
Edhe s'dine se ku vene.

Hiqni dore, hiqni dore!
Mblithni mentt' e tuperohi,
Mos u beni trathetore,
Se pasdaj do te pendohi.

LULEKUQJA

- Asdreni -

Lulëkuqja e mjera
Asgjëkund s’ka shtëpi
E shkon jetën n’arrati
Ajo s'është si të tjera
S’ka stoli!

Fushës, kodrës, del vetiu
Verës ngrohet, dimrit ngrin
Vetë shkundet, vetë mbin
Dhe, kur skuqet, vjen veriu
Dhe e përfshin.

Nëpër këmbë gjith’ e shkelin,
Vend në kopshtet ajo s’ka
Dorë ndihme kurrrë s’pa;
As e mbjellin, as e vjelin
Shkoi u tha…

Po veç ngjyra e saj si zjarri,
Si një yll që xixëllon
Tërë bota e imiton
Është shenjë për së mbari
Nga shikon.

Ajo ngjyrë kur zë shfaqet
Mbreti frone shkon e lë
Njerëz robër fare s’sheh
Vjen e drejta del në faqet
Si Zot je.

Ajo ngjyrë nd’ato fletë
Është shpresa që tregon
Një të ardhme q’ëndërron
Është flamuri ynë vetë
Që valon!