Antologji Poetike Korsi e Hapur 1 viti 2008

SHKODËR

Mimoza Cufaj Rexhvelaj, Shkodër

Dy pika lot

Nga mali i madh

që patën për ty, lotuan,

lotuan sytë e mi.

Kur erdhi,

s'kishte lot të tjerë

për të derdhur.

Ishte vonë.

Shpirti kishte vdekur.

Autoportret

Unë jam zanë,

s'jam lozonjare,

unë nuk jam yll,

s'jam shtojzovalle.

Jam pika e lotit

dimër me stuhi,

jam bora me ngricë

e dita më shi.

Jam zemra e vrarë,

ëndrra e shuar.

Jam lule që s'çel,

diell i perënduar.
Nga libri "Dashuri, ti je mëkati"

Brixhilda Dragusha, Shkodër

Streha e shpirtit

S'më kish lagur asnjë vjeshtë

si ai shi.

S'më kish folur asnjë erë,

si ai...

Pikojnë strehët e shpirtit po aty,

S'mund ta fusje kokën ti?...

Magjia ime

Të shoh e nuk të njoh,

Mjegull më dukesh,

papritams më shfaqesh,

papritmas më zhdukesh!

Edhe pse magjitë

s'i besova kurrë,

Ti për mua je një magji,

Mjegullat ecin

mbi shpinë të trishtimit

Dhe pyes:"Ku je,

pse kaq larg më rri?!..

Nga libri "Streha e shpirtit".

Rovena Kalaja

Dashuria e parë

Ajo e pyeti për dashurinë e parë.

Ai i futi sytë në errësirë.

Shikimet e tij u kapën

pas degëve fort si gjarpërinjtë

dhe ngrinë.

Ajo priti, pak symbyllur

dhe vuri dorën në fytyrë

si një e verbër,

pastaj buzët e saj puthën sytë.

Gjarpërinjtë u shkëputën nga pemët

në një dëshpërim të lëngshëm,

lagështinë e të cilit

ajo e ndjeu në fytyrë.

e tmerruar e afroi afër vetes

për të mos lënë midis tyre asnjë hapësirë.

ndërsa e mbante në krahë,

në vesh i erdhën ca fjalë

si nga një botë tjetër,

që i bënë krahët e saj

të vareshin pa jetë:

"Sot ka ditëlindjen".

Hëna pikturonte silueta gjethesh

mbi fytyrën e saj të zbehtë e të ngrirë.

Marrë nga libri "Zëmërimi i demit",

botuar në Shtëpinë botuese "Album' , Enver Neziri, Tetovë

Tropoja

Hamit Aliaj

Valbona

Rrjedh nëpër gurë të bardhë

e sy pëllumbash të egër.

Ujëvarat e saj

si dhi të egra kërcejnë,

në ëndrrat e vajzave

janë nxitim djaloshar,

e vajzat flokëlëshuara

në gjumin e prishur të djemve.

Marsi i shqetëson vajzat e Valbonës,

Valbona behët Mars në ata

që e panë një herë.

Qumësht të bardhë orteqesh pi,

Valbona me hëna bjeshke në gji.

Lot i kaltër malli

në sytë e largësive!

Tetëmbëdhjetë vjeçar

njeriu është vetëm njëherë,

në brigjet e tua, Valbonë,

këtë moshë e kam çdo verë!

Nga cikli "Valbona me hëna bjeshke në gji"

Lulzim Logu W.P.S

Nata

Nata ra,

shi i butë lulesh, T ëputhura të lagta,

Drithërima të brishta,

klithma ikjesh,

Pika gjaku.

Nata ra, tablo egundit epiktorit,

Brenga kuq e zi poeti,

Jehona kthimesh,

Hapa të një plaku.

Nata ra,

Akorde të vdekura gjumi,

ranë oprej shtrati.

Si lojë

harroj dhimbjen , gëzohem,

trishtohem fill pastaj.

Zë buzagazi lotin,

puthen qeshje dhe vaj.

Harroj dhe feston shpirti,

pastaj i thyer kumbon,

Jetëvdekje ndërrohen në mua,

përdit si lojë.

Jaho Margjeka, Tropojë

Ajri dridhet

Vizatoj fytyrën tënde.

Viza- viza portreti yt.

Ajri dridhet...

Ti, më epaperceptueshme se ajri.

Në planetin e borës

Prapë në këtë rrugë,

nën këta blirë,

ku njëherë i lumtur

qeshë me ty.

Rruga, blirët..qielli...

këtu prapë,

po ti, nuk je, mungon ti...

E unë udhëhumbur,

çapitem kuturu,

s'e di as vetë, për nga,

për ku..

Është katërmëbëdhjetë,Shën Valentin.

"Planeti" hesht, ngrin,

gjithçka ngrin...

Ja e zbardhur krejt bora me blirë,

ku ecëm bashkë atë maj të dy ,

unë dhe ti,...

Eh, ky i yni "Planeti i dëborës"

Dëborë e diell bashkë

s'paskërka gjithnjë!

Marrë nga libri "Edhe pak qiell për dashuri"

Almona Bajrami,

autore e librit "Më shohin sy të vjetëruar", 2002

Qetësi

Aroma e lotit tim

lag shiun e ëndrrës tënde...

Kollë

Konkurrenca e pasthirrmave të ndjenjave

brenda kohës time,

shkurtohet deri në thatësi,

pastaj oksidohet në kollë...

Olta Murati

Lotëtë e shpirtit

Nga shiu i papritur që ra

çdo gjë u lag,

një përrua digjet

në gojën e grykës.

Flaka s'është vetëm

ka dhe vetëtimën.

Në fushën e blertë

shtat lëshon

një lullkuq.

Lotët e shpirtit,

si dhelpra të trembura,

hanë pyllin egjahtarit.

Shiu po rreh

në tëmthat emi.

Nga libri "kambanate flladit", 2001

Jak Përpali

Kërkimi

Zbritja dridhet e shkumtë

në lakoren e errët,

Vështrimi i trazuar

thyen kupën qiellore,

pëllëmbat pëshpërisin

mbi supet e zhveshur

Dhe pjekja e plotë

çliron çastin që digjet.

Nga libri "Symbyllur", 2002

Puthje

Gratë prej mermeri të lëmuar,

asnjë fije bari

nuk të mbetet në buzë...

Nafije Salihaj

Ëngjëll i gënjyer

E desha parajsën aq shumë,

aq sa vdekjen urreva.

Kur më thanë: "Ajo të ka në dorë..."

e befasuar në vaj shpërtheva.

Vdekjen e gënjeva me lot,

Ajo hapi dyert e parajsës për mua,

Një ëngjëll i gënjyer do të isha,

ndaj u ktheva duke thënë:"Nuk dua...".

Nga libri 'Forma e shkrirjes", 2000

Migena Rama

Ritëm

Ritmin, s'ma vdes

As terri i territ.

Ritmin s'ma djeg

as prushi i territ.

Tis

Tisin e qelqit

të dhimbjes e përbuz

për ty.

Plaket vdekja në mua

për ty.

Te unë s'ka kalbje,

s'ka ndryshk për ty.

Migena Ismailgeci, autore e librit "Mëkarti i syrit", 2002

Mbyta fjalën

Mbyta fjalën

me thonjtë e zemrës

dhe u fsheha.

Sa do të rri e fshehur,

as vetë nuk e di.

Po, kur të dal,

s'do kem njerin sy.

Mehmet Berisha , autor i librit "Puthja edjegur"

Në një rimë vdes për ty

I hedh hapat, sikur vitet,

s'janë plakje, janë hare,

Ti, vajza ime, harrove ritet,

e dashurisë që bënim ne.

Mos fillove me një tjetër,

ndaj shkon rrugës si ylber,

Dashuria jonë e vjetër,

përse u tha, përse u ter?!

Qeshja jote s'është e nxehtë,

të përkëdhelja si fëmijë,...

Vallë , mendon poetin tënd

që në rimë vdes për ty?!

Gjon Neçaj, W.P.S

S'je më

Puthje e ëmbël

që vjen natës gënjeshtare,

Puthje e ëmbël prej ëndrrës e gatuar,

Puthje që të shijojë deri në mëngjes,

Pastaj më tretesh e vetmuar.

Nga libri “Nën hijen e mrizave"

Asllan Osmani

Kur

Dielli i pikëlluar

si unë.

Qielli i mrrolun

si unë.

Drita e zbehtë

si unë.

Vala e trishtuar

si unë.

Kënga e molisur

si unë.

Kur më humbi

Dashuria...

Nga libri “Në rrem ylberi"

Skënder Haklaj

Trup i grisur

I janë grisur lëkurat tupanit,

atij të mbetur peng,

në majë të malit.

Tupani është rrëzuar,

ngulur në tokë,

rrënjë ka lëshuar

në një lis të fortë.

Litarët janë thurë,

si një rrjetë,

tuj kërkuar kërcimtar

të humbur në jetë.

O hej, tupan i çamë,

ndamë në thirrje,

prite një ëprgjigje...

Nga libri "Andërr e ngrime", 2001

Valentina Madani

Një burrë shkruan

mbi nervat e gurit,

Gruaja korrigjon

dhe lexon buzët...

Albana Ponari

Sytë

Sytë mund të jenë të kaltër

edhe të gjelbër,të zi.

Ngjyra nuk ka rëndësi,

në mos mungoftë mirësia

Ujeza Kucaj

Trishtimi angullin në mua

si ndonjë qen i lidhur

prej kohësh

në zverkun e shpirtit tim

me vargonj të çeliktë

që zor këputen më.

Trishtimi, miku im,

të paktën mos leh!

Rudina Buçaj

Logjizëm

Dallëndyshet erdhën...

Dallëndyshet shkuan..

Shpirtrat e vdekur rrëshqitën

mbi ngricë të degraduar akujsh.

Po përjetësia?!

Përjetësia mbeti vetëm

një relacion i vjetër juaji...

Ritvana Kuliçi

Njerëzit janë vegimi i çdo dite

dhe unë jam vesë mëngjesi

në zemrat e tyre.

Diku

Diku në labirintet e largëta

dëgjohet oshëtima e afshit tim,

Diku përtej errësirash, labirintet

mbeten të paharruar...

Uarda Vatoci

Të bëhem

shërbëtor i dashurisë,

pranoj pa ngurim,

Të jem skllav i saj:

Shkatërrimi im!...

Nexhat Ymeraj, Tropojë

Rastësia

Rastësia ma përktheu zemrën tuaj,

Natyrshëm më ke bindur,

momentin e futëm

në flakën e dashurisë.

Do të festojëm

datëlindjen e kësaj nate,

që do të mbetet

vetëtimë dhe dritë.

Krojet

Si krojet në vjeshtë

shpirti vuan...

Nga libri" Fjalë e vjetër"

Arbëreshët

Antonio Bellusci

Un vete nga menat për manushaqe

U vete nga menat për manushaqe

E pres se ndënj menat ti më përpiqe.

Doja t'i puthja nj'gher u nd'ato faqe

Doja t'i puthja nj'gher u nd'ato faqe

E njeter gher u nd'ato buzë t'kuqe

çe frima jote vjen era manushaqe,

xhu di ajo molla çë mbani vjuar te sënduqi.

Vorea Ujko Itali, arbëresh

* * *

E nuse, nuse puna jote,

E cimba - cimba zemra ime,

U të dua e ti nëng më do,

Ti më do dhe u nëng të dua,

E valle, valle trimi imë,

Un të dërgova skamandiljën,

skamandijlën lara- lara

e ti e shkelje e nëng more,

Ti më dërgove brezin ari,

brezin ari lara- lara,

e u shtura e nëng e vura,

Ti qjan de u qjeshinë,

Ti qjeshin dhe u qjanjë.

Si kam bënjë u nëng e di

Si ulli e si ulla.

Marrë nga Lidhja (Unioni) 30 Maj 2000 të Antonio Belushit.

Maqedoni
Ramadan Sinani,Tetovë

Nënkryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve Shqiptarë Shkup, pedagog në Universitetin e Tetovës

Vjersha është shkëputur nga vëllimi poetik: "Heu (Lirikë (i) liri) e poezi

Migjeni plak

Mosha e shtyrë,

në 'çuniverse ankthesh

kish arrirë.

Migjen,

Kosova,

çamëria,

Iliada...Të ngrira...

Qiejt krisnin rrufe

mbi ostrum të botës,

në imazhin Shqipëri

e Migjeni plak nën dhe',

njjë uragan që s'(fle)!

përmasa e Atdheut

rropatet mes ngastrash

nga ishujt robotë...

Si s'ra edhe...

Edhe një pikë vesë

mbi petalen e etur,

si s'ra...,

të çelë harenë

mbi ag lulesh.

Si s'ra edhe një qiell

me buzëqeshje, pranverë,

përmasë ëndrre në meandër

në detin kaltëror.

Edhe një tokë e bekuar

në sufrinë etjesh..

Edhe një diell

si s'ra kurorë e madhe,

e bardhë, si s'ra!

Diademë (i) lirie...

KOSOVA

Jakup Ceraja 1934-2001, Mitrovicë, një nga poetët më të njohur të Kosovës.

"Poet i fjalës që lëvdon dhe godet hapur" Agim Vinça

Autor i vëllimeve:"Përkushtime", "Djersa dhe Gjaku", "Pranvera po të bëhet verë", "Ngjarje që s'duan shpjegim", "As duket, as humbet", "Udhëton me erëra", "Fund me diell", "Guri në qafë", "Gjeografia edhimbjes", "Dimër në Tiranë", "Ucë Mala", poemë e tjerë.

UNË

Unë jam diçka tjetër

nga gjithë të tjerët

në këtë mes!

Nëse më kërkoni

te Njeriu

do të më gjeni,

te Zoti,

se Hyu

është vetëm Dashuri!

Nëse më kërkoni

tek Atdheu do t'më gjeni,

te "Djersa e Gjaku"

se Atdheu pa Liri ë

shtë Shkretëri!

Me dy shekuj yllësie

Poezisë ia mbarova

Kurorën e Kopshtit

më të bukur në Ballkan!

Kadrush Radogoshi u lind në Gjakovë më 15.09.1948.

Shkollën fillore dhe gjimnazin e kreu në Gjakovë. Fakultetin Filozofik (Gjuhë- letërsi) i kreu në Prishtinë, ku gjithashtu kreu edhe studimet pauniversitare dhe magjistroi për letërsi.

Prej vitit 1969 e deri në vitin 1981 punoi në arsim, kur e burgosën dhe e akuzuan në ish Jugosllavinë për veprime penale “propogandë armiqsore”. Një kohë të gjatë ishte i papunë, i persekutuar politik dhe fajtor kujdestar për burokracinë politike të Gjakovës. Argumenti më domethënës për këtë është fakti se ishte i vetmi gjakovar në mesin e 237 intelektualëve të arrestuar më 23 mars 1989 e të dërguar nëpër burgjet serbe (burgu i Prokuples). Vite të tëra ka qenë i papunë dhe i persekutuar gjer në linç public.

Ka shkruar poezi, prozë (tregim e roman), dramë, ese, kritikë dhe artikuj studimorë për letërsinë.

Është fitues i shumë çmimeve për poezi e tregim në konkurset letrare të gazetave dhe revistave të Kosovës.

Veprat:

1. “Në mes të heshtjes dhe këngës” poezi, “Në udhëkryq”, “Nekrologji për Sodomën”, Jeta artistike e Ilir Shkretës”, roman, “Interpretime” (kritikë, ese, studim), “Heraldika e pikëllimit”, poezi, “Homo Dardanicus”, roman, “Adem Jashari dhe vdekja” dramë, “Nëpër universin letrar” (kritikë, ese, studim) ( Ky libër ka marrë çmimin më të lartë “Pjetër Bogani” për letërsi në Kosovë., Semantika e Bregut tjetër (shënime kritike), “Pikëllim i buzëqeshur” poezi, Çabrat Antologjia, “Orfeu nga Vendesi”,“Pikon çatia e shpirtit”

1. Fjala është shpirt i ndjekur

Fjala është shpirt i ndjekur

Bishti i gjarprit e rrah në rrugë.

Heshtja ulet në fron mbretëror.

Çdo gjë bëhet

çele gurë gojën...

vetëm gjethet mund të flasin,

kur dridhen nga frika,

Në mbretërinë e heshtjes

Fjala është shpirt i ndjekur.

2.

Vesa nuk veson.

Po çel lulemolla. Po çel.

Po buzëqesh lulekumbulla.

Po buzëqesh,

kot po e kërkoj diagnozën

e sëmundjes sime të lashtë

që nga Zanafilla.

Korba me kthetra

më vërsulen

po unë

nga toka nuk shkulem.

Po çel lulemolla.

Po çel Lulekumbulla

po çel. Lulekumbulla.

Kot mundohem ta lexoj

Kronikën e ikjeve.

Po ti ku je fshehur,

po ti ku ke ikur,

çasti im sykaltër,

çasti im syzi,

në një det të kaltër,

apo në një ulli?!...

3.

U linda në shtratin e Prokrustit

U linda në shtratin e Prokrustit,

Ku prindët bën dashuri

duke i zgjatur këmbët ,

gjersa nuk i arritit sopatra...

Gjyshi ndjesëpasti ma pat lënë testamentin:

“Shtrij këmbët sa ke jorganin...”.

Vonë e kam kuptuar se jorgani

është kësula e paprekshme e Prokrustit.

U linda dhe u rrita në shtratin e Prokrustit,

po nuk dua të vdes në të!

* * *

Merr valët e shpirtit tim,

pritja absurbe m’i kafshon gjymtyrët,

po ti merr valët e shpirtit tim,

krijo me të delirin e ëndërruar.

Si të mbrohem nga shiu,

kur më pikon çatia e shpirtit?

Bojaxhinjtë e tokës dhe të qiellit

dhe vdekjen e ngjyrosin me të blertë...

Pika vese bien në sy margaritarë

në hapësirat e pafuqishme

të një shprese,

ku flitet

me gjuhën e harmonisë kozmike

për komandanten supreme

të ushtrisë së madhe të luleve.

Fjala është shpirt i ndjekur

Fjala është shpirt i ndjekur

Bishti i gjarprit e rrah në rrugë.

Heshtja ulet në fron mbretëror.

Çdo gjë bëhet

çele gurë gojën...

vetëm gjethet mund të flasin,

kur dridhen nga frika,

Në mbretërinë e heshtjes

Fjala është shpirt i ndjekur.

2.

Vesa nuk veson.

Po çel lulemolla. Po çel.

Po buzëqesh lulekumbulla.

Po buzëqesh,

kot po e kërkoj diagnozën

e sëmundjes sime të lashtë

që nga Zanafilla.

Korba me kthetra

më vërsulen

po unë

nga toka nuk shkulem.

Po çel lulemolla.

Po çel Lulekumbulla

po çel. Lulekumbulla.

Kot mundohem ta lexoj

Kronikën e ikjeve.

Po ti ku je fshehur,

po ti ku ke ikur,

çasti im sykaltër,

çasti im syzi,

në një det të kaltër,

apo në një ulli?!...

Porta e hyrjedaljes

Porta ime

Hyrje daljen e ka të çuditshme,

Hyrjen tëposhtë,

Daljen përpjetë.

Po pyete në Gjakovë: “Ku banon Pikëllimi”

Po pyete në Gjakovë:

”Ku banon pikëllimi?”

Të thonë: “Në Çabrat,

Është Antologjia e të vrarëve.

Po pyete në Gjakovë:

“Ku banon Pikëllimi?”

Të thonë:

Adresë janë

Zemrat e nënave,

Janë sytë e shndërruar në gurra lotësh

të grave pa burra,

të fëmijëve mbetur pa baballarë.

Po pyete në Gjakovë

për të tretën herë:

“Ku banon pikëllimi?”

do të habiten me ty.

Si nuk e sheh në ç’do gjë që preket,

si nuk e prek në ç’do gjë që shihet.

Si nuk e ndien kur merr frymë,

si një përbindësh i dalë nga përralla?!

2.

Në majë të Çabratit

mbi qytetin e përgjumur

varrezat qëndruakan Gatitu!

Ato ruajkan kujtesën e tokës, ujit, ajrit!

Ato trokitkan me forcë në portën e harresës

e zgjuakan të përgjumurit,

e ndëshkuakan autorët e autorët e atij Kali Troje

e atij ushtari të dalë boje!

Në majë të Çabratit

në një Antologji të çuditshme

Varrezat qëndruakan gatitu!

Hasije Selishta Kryeziu W. P.S

U lind më13 prill1960 në Dardanë , ish Kamenicë Kosovë. Studimet e larta i kreu në Universitetin e Prishtinës, Fakulteti Juridik. Sot është juriste në Prishtinë, por është e pasionuar ndaj poezisë. Një zë me të ardhme në fushën e poezisë.

Veprat

1. “Edhe nëpër varre këndova”2. “Kur vdes në mes të largësive” 3. “Mbishkrim në lëkurë”

Mbishkrim

Mbishkrimi në lëkurë

gjakun pi pak nga pak,

thërmijë në duart e të tjerëve.

Kam frikë jetën…

Ma shuajnë kristalet e shuara.

Kur jam e huaj

Sa të largëta janë

Mimozat e mia,

druaj nën qiellin e huaj.

Në hapësirëne madhe druaj

për heshtjen e gëzimeve

dhe hidhërimeve që nuk i shoh.

Ndjenjë e padukshme në mua,

Mëngjesi dhe Mbrëmja

më përqafojnë si duart e vdekura.

Gjëmbim i egër

Në çdo pëllëmbë ajri ndryshon

dëndësitë derdhen në hapësirë,

shpërndahen si përbindsha

në kufomat e shtrira.

Një kurorë e thurur

prej trupit të njeriut

gjëmbohët egërsisht.

Balerina

Koha ecën dhe shkon,

Balerina në udhëtim,

Në urat e thyera,

ndërron stacionet.

Ëndrra në fushë,

trokitje e një thëllëze.

Rikthimi

Hapat vibruan

Në kohën e zënë peng,

sprapsen kujtimet,

vitet bredhin nëpër asht.

Në grimën e një puhie

përtyp kohën,

më përdhunë tkurret,

rrëmih që të rikthej vetdijen.

Muharrem Kurti

Lindi në Smolicë të Gjakovës më 30.05.1943. Studimet e larta i ka kryer në Universitetin “Aleksandër Xhuvani” Elbasan Shqipëri, në degën Gjuhë-letërsi shqipe.

Pasi kthehet në Kosovë burgoset në vitin1987 dhe dënohet me 19 muaj burg për propagandë armiqësore. Përveç poezisë shkruan edhe tregime, ese , vjersha për fëmijë.

1. Mos vallë

Në vetminë që më fal fati

gjithmonë takova njerëz dimri,

takova njerëz nate,

njerëz akulli…

Asnjëherë njerëz drite,

asnjëherë njerëz agimi.

Mos vallë

do të bëhem edhe unë,

një dimër nate,

një vetmi akulli

me emër mërgimi?...

2. Kurrizi që s’përkulet

Në ju kërkofsha lejën e fjalës,

mbetsha pa gjuhë,

pika më raftë

në pikë të ditës,

kurrizi që përkulet

thyhet si qelqi,

një jetë ecën vertikalisht!

3. Botë e kuqe

Lindje e kuqe në lindje

Perëndim i kuq

në perëndim…

Sa huqe botë e kuqe!

Por nuk e di,

kur e kam më lehtë,

kur zbres apo kur ngjitem!

5. Meditim

Nëse i duhet

Dikujt liria,

Ua jap unë

nga qelitë e burgut!

Nga vëllimi “Gjelbërimi natën”

Nebih Bunjaku

U lind në në Bunjak (Poliçkë) të Dardanës më 15.05.1947. Ka përfunduar Universitetin e Prishtinës për Gjuhë – Letërsi shqipe. Që nga viti 1971 fillon të punojë pedagog i gjuhës dhe lëtersisë shqipe. Tashmë ushtron profesionin në gjimnazin “Eqrem Çabej” Prishtinë. Ka botuar disa vëllime poetike për të rritur dhe fëmijë. Shkruan në rrjetin mediatik të Kosovës.

Ferri

Ferri i Dantes,

ferr i imagjinuar,

ferri i Bllacës

skëterrë e përjetuar.

Prishtin ë 1999

Dashuria

Ëngjëlli im i shenjtë

Atë natë s’më dehu rakia

Po shikimi yt magjik

është dashuria.

Loti i zemrës

Loti i zemrës në qepallë

m’i ngrin rimë e metaforë,

Ai shikim magjik në ballë

farkon hekur , shkrin dëborë.

Metamorfozë

Muzg i ngrysur në liqen

sjell nga deti një peshkaqen.

Tërbim valësh vend pa vend,

jetë e vdekje në avlemend.

Brengat tona mbi suprinë

Nimfa mallkon dashurinë.

Ngurosja jonë rrenjët në qiell

Metamorfozë hënë e diell.

Vilson Culaj

Lindi më 6 gusht 1973 në Klinë. Studimete e larta i kreu në Fakultetin Juridik në Universitetin e Prishtinës.

Ka botuar këto libra:

“Tingujt e padëgjuar”

Furra e “Nabukodonozorit”, roman

Daho& Ve

Zot, sa frikë kam nga dashuria është deti i vetëm në të cilin mbytem…

Dashuria

Dashuria është

Zinxhirët mes Dhëmbjes

dhe Heshtjes

Shtatë palë qiej

Shtatë palë qiej në një shikim

Një shekull në një çast

Rrufe në një psherëtimë

Një det me një pikë ujë

Kjo është dashuria.

Kur të lahesh në lotin tënd

Vajzë, kur të të dëshpëron dashuria,

kthehu përsëri tek ai që të do,

për ty do të bëhet shtrat i freskët uji,

t’i shërosh plagët përsëri.

Vajzë, kur të të mbyllen shtigjet e jetës,

kthehu tek ai që s’di të tradhtojë,

për ty do të behet rreze e diellit,

shpirtit tënd t’i japë ngrohtësi.

Vajzë, kur të lahesh në lotin tënd,

ktheu tek ai që t’i fshijë me afshin e zemrës.

Xhemë Karadaku

U lind në Ranatoc të Karadakut, Preshevë. Studimet e larta i ka përfunduar në Prishtinë.

Është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, jeton në Gjilan, fitues i disa çmimeve letrare.

Veprat e tij: Legjendë e re, Natë mbi mua, Gjej e qesh, Pse iu kall mjekra gjyshit, Zvarranikët, Trimi më i madh në botë, “Kalikuse, kalikuese, a ma gjen një nuse”, “Ëndërr në ëndërr”, “Feniksi nuk është ndryshe”, “Lavjerrësi i kohës”, “Histori për një dashuri”, “Lojë në Trojë”, “Nipi i Don Kishotit”.

Maçoku e shoku

Shëtit natën n’kuzhinë daci,

i përgjumshëm, vjen përtaci.

- ç’bën maçok këtu n’ kuzhinë,

e paske ngrënë krejt tatlinë…

-S’e kam ngrënë,- ai betohet,

madje bëhet se hidhërohet.-

Tatlia maçok, të bëftë mirë,

po pse mustaqet s’i ke fshirë?

–S’e kam ngrënë,- thotë sërish, -

vetëm mora një thelë mish…

- Po tatlinë maçok ç’e gjeti,

nga kuzhina kush e treti?

-Tatli s’hëngra këtë natë,

pak ia çova maces dhuratë.

Gënjeu sërish Mustaqeziu

dhe me shputë gojën fshiu.

Një pa bisht e një me bisht,

seç u grindën dembelisht.

Piktori magjik

Asnjëherë s’e kam parë

është piktor magjistar.

Moti thonë e ka një hall:

I lidh krojet me një shall.

- A e ke parë vetë, o mik?

A nuk është shall magjik?

– Pse, ky piktor plot mistere,

i lidh krojet me arterie?

Qesh bilbili n‘degë të ftoit:

- T’i çojë puthje Kroi- kroit?

Nga libri për fëmijë “Nipi i Don Kishotit”

Unë ende i falem njeriut që rron kokëlart.