Antologji Poetike Korsi e Hapur 1 viti 2008

Cristina Santos – Akeza, Brazil

[b] Vjen vërdallë[/b]

Jam

presencë e të bukurës, e artit, e virtytit,

e kapacitetit për të krijuar.

Kam krijuar aleancë me ty, kohë…

Nënkuptoj pjellori në garën e të qenit

dhe gjithmonë në jetë.

Jam e fortë, e qartë në trup, në shpirt dhe në mendje

dhe tërhiqem në qendër të mrekullisë së jetës.

Jam natë dhe jam ditë,

mbledh në armë qetësinë.

Jam shpresa e harmonisë.

E shkuara ime, e tashmja ime e shenjtë!

Eksperienca të ndryshme -farat e shenjta,

të cilat ata i shtyjnë të miat të rriten,

duke u kënaqur me nënë Natyrën deklaroj bukurinë.

E kuptoj se të dashurosh

është sikundër të dashurosh…

Besoj në fuqinë e fjalëve

i shoqëruar nga emocioni, një barrë ndjenjash…

E di që forca e dashurisë

dhe urtësia e mendimit

janë zgjatja e Zotit dhe e ndiej atë pranë

dhe kaq në brendësi.

I lejoj ata të më thërrasin mua një yll,

Sepse kam lindur për të shndritur,

këtu në qiell, në tokë ose gjithkund

duke qenë zjarr, tokë, ujë apo ajër,

shkoj shumë…, shtesë është

ajo çka dëshiron

apo se ç’mund të imagjinohet!

Unë jam gjithashtu një lule e ndieshme

Dritë e hënës poezia…

Joshje e pastër…

Jam në lumturi, Shën Maria,

në pasuri dhe në lumturi!

Jam kënga më e bukur

transparente në të parë,…

Unë e përpij diellin në zemër,

unë jam një njeri ndër njerëz,

emri im është bashkëshorte.

Jam e lirë dhe e pastër,

jam një krijim prefekt:

Nëna e të gjithave, e plot racave,

sovrane në çdo gjë, e cila ekziston,

Erdha tashmë këtu për të ndriçuar .

Nadia Cella Pop, Rumani, auore e mjaft librave poetikë si dhe e librave me karakter hulumtues historik, fituese e dis açmimeve ndërkombëtare, anëtare e disa Lidhjeve Poetike si dhe kandidate për çmimin NOBEL

Të qarat e diellit

Nën tingujt e ftohtë të Glavichordit 1)

një Golgoth lotësh

godet fytyrën e fëmijës

dhe përreth lulëzojnë pareshtuar

disa lulëkuqe.

Një demon i natës (po thyen)

kryqëzim koralileti

Pasurinë e vetme

të mallkuarit të vogël pa fajde,

i kotë është tani,

madje,

dhe qarja e diellit.

1) një lloj vegle muzikore

Botë

Një botë kënge

në virgjërinë e kaltërsisë,

Një botë magjie,

në lumturinë e virtytit,

Një botë bollëku

në shpërthimin e natyrës,

Një botë poezie

në sekretet e dashurisë,

Një botë frike

në boshllëkun e keqkuptuar,

Një botë kurajë

në xhunglën e tradhtisë,

Një botë malli në kuçedrën flakë,

në botën e harresës,

Një botë ideali

në shpresën dhe përpjekjen e pafundme.

Nëse nuk i di këto botë,

shpirt i mallkuar,

ti duhet të jetosh!

Një thirrje

Kur retë të bien

në ylberet e dëshirës,

do të dëgjojmë

një thirrje

të trishtueshme.

Një thirrje të huaj

dhe jo personale

të çdo kujt

dhe të askujt,

do të jetë acoliti

i një delegimi të gëzimit

dorëheqës dhe të sëmurë,

i cili, tashmë, është i burgosur

mes rrudhave dhe dridhjeve,

në një botë rrënojash.

Një botë mbi të cilën, sidoqoftë,

mbretërojnë fluturat.

Por sidoqoftë

Shpresa si dhimbja

është hija jote,

që më rrëshket

dhe është më prezente

se britma e një zogu viktimë

(pre gjahu).

Pushtuese, si frika,

është fjala jote

e larë vibrimeve,

në tonet e misterit,

por, sidoqoftë,

lidhja e hijes

dhe akordi i fjalës,

si një flakje e shpirtit

nga Parajsa.

Përktheu nga italishtja: Aleksandra Shabani

1. BIPLAB MAJUMDAR

INDI

Koha fantazon

Koha fantazon

dhe unë gjithashtu.

Toka dergjet

si një zonjë pa karar

në një agoni të thellë.

Tani nata është po aq e madhe

sa edhe qielli.

Era e Perëndimit turfullon

si sensualitet i dhimbshëm

që lëkund proemën e filozofisë,

madje dhe sot

gjithë dashuritë e kësaj toke vyshken

në indiferencë

nën mallkimin e yjeve të abuzuar

të lodhur në pritje të panumërta

në pjesë të ndryshme të Globit,

humbasin ngjyrat

gradualisht në këtë mënyrë.

Koha vjen,

kur të gjitha zemrat e thyera,

të plagosura,

ëndrrat e përgjakura,

fluturojnë larg

si zogjtë blu.

Me pikat e lotit të vetfikura

në mëshirën e madhe të qiellit.

2. Paulo Concalves Pereira (Brazil)

Trup në dashuri

Unë sjell me vete puthjen tënde,

shijen që ajo la

fytyrës tënde të qeshur.

Trupi simpatik

sjell me vete aromën tënde,

aromën e dashurisëm,

e cila ka një parfum qetësues

në trajëtn e lules.

3. Goro Ihara (Japan)

Pemët e dimrit shtrijnë

krahët e tyre sepse ...

retë pushore në kopshtin tonë.

Portokallja e parë

që mora...

sa shpejt më rreh zemra.

4. Carla Craus, Austri

Dy trëndafilat

Dy gonxhe trëndafili

me kërcell të gjatë,

gjenden në apartamëntin tim,

në vazon e vjetër, të artë.

Ato nuk i varin kokat e tyre,

përkundrazi ato janë përhapur

dhe ndjekin diellin dhe muzikën

që unë luaj.

Si unë ato dashurojnë

muzikën klasike

dhe këngët francezze.

Tezja ime,

e cila më bën trëndafilat dhuratë

është në fshat.

Nëna ime, e cila u kthye,

pas një kohe të gjatë,

i merr trëndafilat prej meje,

si dhuratë,

të paktën në mendimet e mia.

5. Joan Kikel Danylak, USA

* * *

Natën shoh jashtë dritares

dhe shoh se dhoma ime e bukurisë

është në gjumë.

Babai është në gjumë

gjithashtu.

Kushëririr im Kevin Driscoll

vjen vonë në shtëpi,

pas një udhëtimi të gjatë nga Connecticutt!

Natyrisht do të shkojë të flejë,

pasi është falur për të gjithë ne.

O Ati im në qiell,

të lutem bekoje KEVIN.

Bekuar qoftë,

o Zot, i vetmi i shenjtë.

Dhe të lutem ndihmomë

në kohën e trazirave (problemeve).

A mund të më frymëzosh mua, Jezus,

të shkruaj poezi mozaikisht?!

6. Benard M. Jackson, Egland

KYRIËLLE

Poshtë yjeve të largëta

kam derdhur ëndrrat,

kam hedhur mënjanë

skemat e ambicjes.

Kjo botë është kthyer

para vështrimit tim,

se jeta është vetëm

një fazë kalimtare.

Shoqëri të këndshme,

të krijuar kohë më parë.

bukuri të pakapshme,të cilat

unë e njihja

ka rënë sikundër retë

se jeta është si

një fazë kalimtare,...

çfarë përfitimi do të jetë për Njeriun,

të fitojë botën përtej kësaj hapësire,

asnjë thesar i momentit nuk qëndron...

Jeta është nëj fazë kalimtare.

Atëherë duhet të përpiqemi

për gjëra më të mira,

të kërkojmë ngushëllimin

atje ku zogu këngëtar këndon,

sepse koha e mbipeshon

çdo kënaqësi tokësore.

Dhe jeta është një fazë kalimtare.

7. Kurt F. Svatek (Austri)

Vështrim i natës

Nuk do të thotë gjë,

nëse unë qëndroj zgjuar natën,

përderisa jam në krahët e tua

dhe fryma jote më mban

nga të menduarit

se ç'ka kaluar ditën më parë,

Me të vërtetë,

ka kaluar shumë kohë,

kur vera vjedhurazi

është zhdukur mbi male,

pothuajse pa u vënë re

dhe korbat kanë hedhur

pretendimet e tyre në fusha

dhe akoma ka diçka në zërin tënd,

që thotë më tepër,

se ç'mund të nënkuptojnë fjalët.

Mënyra se si ti më vështron,

sepse nëse ti mbyll sytë,

unë jam po ashtu e verbër.

8. Armando Rojo Leon (MAROK)

Bilbili

Bilbili i vogël kënga rritet

në natëne pafund me hënë,

Dhe, ndërsa ai këndon,

në mënyrë të magjikshëm

lind trëndafili i ëndrrave.

9. Chan Sirisuwat (TAJLANDË)

Mos më përçmo për shkak

të të imtësisë time.

Drita ime mund

të penetrojë në errësirë.

Mos zhvlerëso energjinë time,

Mund të fluturojë

në qiellin e lartë.

Hipopotami është i madh,

por është i kufizuar,

i mbyllur në një cepë të ujit.

Elefanti është i madh,

por është i skllavëruar

prej njerëzve

dhe i privuar nga liria e tij.

Përsa më përket mua,

unë shndrij,

ndërsa përplas krahët,

lëviz lirshëm dhe i lumtur.

10. Dejan Bogojeviç, Serbi

Mesnatë

Hajk

Bora bie

në vitin e vjetër

dhe të ri,

Lulëzimi i Manjolisë

thirrjet e fëmijës

gjallëruese në oborrin e shkollës.

I nxehti i mbasdites,

Dashuria ime,

fluturon mbi urë.

11. Crissoulla Varveri Varra (Grecce)

Një ëndërr e deformmuar

E pajetë.

Ajo u nda nga kjo jetë e tmerrshme,

mori vetëm një armë,

një lëkundëse (rocher),

një buzëqeshje të hidhur

dhe një fëmijë në krahët e saj.

Atëherë qefini i saj

ishte një ëndërr false...

Atëherë, ëndrra e saj

e deformuar,

akoma gjallë.

Marrë nga libri "Voice of Kolkata" organ i

botura në vitin 2007 nga poeti dhe botuesi Biplab Majumdar

Përktheu në shqip nga anglishtja: Dritan Kardhashi

Shqipëroi: Aleksandra Shabani

ITALI

Domenico Defelice, poet, botues i revistës letrare “POMEZIA NOTIZIA”[b][/b]

Tani që ndihem keq

për të mos i dhënë më shumë dëshpërim familjes,

kam transformuar studimin.

Grimcat e librit në qelizë spitali.

Nëqoftëse vdes,

jo prej tyre,

për dekor kuptohet,

ju lutem më nxirrni nga porta e shërbimit.

Asnjë rrugë principale...

në rrugën "Fratelli bandiera" dhe rrugën "Sentebrini",

bëni kujdes dhe mos trëmbni fëmijët.

Nëse plakat e marrin me mend,

mos u vini atyre ta mendojnë këtë

dhe kështu do të mundni...

Ndonjë zezak, tani tashmë

me dhimbjen janë ambientuar,

është bërë zakon...

Në rrugën "CINCINATO" jam i obliguar të kaloj, ...

para shkolës.

Për këtë më duhet t'i jap të drejtën e qiellit

në një penetrim të veçantë, një "MATATI",

kaloni në fluturim,

sepse "FALKO"-t kanë vrarë

dhe aty kanë mbetur gjurmat e tyre,

tani në këtë fole jetojnë

që kanë parkuar me automjetet e tyre:

"pompuesit".

Ja këtu mbërritëm,

hidhërimin lereni në një kryq... rërë

dhe jepini paqe, nëse Zotit i pëlqejnë poetët

për katër versione të dashurisë,

do të më fshihen mëkatet.

Romeo Francesco Guzzeta, Itali

Unë dhe ti

Së bashku brenda

kaq shpirtrash

bredhim mendueshëm

në ngushtica e rrugë,

Së bashku

biskojmë dashurinë tonë

të parat goditëri zemre

duke depertuar brenda

nëpërmjet syve

që nuk të përfillin.

Së bashku

zënë dorë për dorë

ëndërrojmë

për detin e hapur me mjaltë,...

Së bashku kundërveprojmë

mbi shkëmbin e dalë mbi det,

skalitur nga zjarri.

Së bashku

në një rrugë të rikthimit

në pranverat që kaluan

duke ndenjur të ulur

në kanapenë e plakur,

ka ngjurë të meitur

siç jemi ne.

Përktheu:Alekandra Shabani

Flavia Lepre

Një mënyrë ndryshe për të bërë poezi

Deti im

Në magji statike zërin e detit tim dëgjoj. Dallga që nga larg mbërrin, pozon jehonën e mijëra tingujve të bregut (buzës). Unë e humbas vetveten duke soditur kaltërsinë e qiellit dhe detit. Ky det është babai dhe robi i ujërave të ëmbla. Është gjithashtu nënë edhe për krijesat e ujit, për çerdhet sekrete të smeraldeve, për sirenat e çuditshme, veçanërisht për ato sirena të mrekullueshme që, unë ftoj gjithmonë e për të pauzuar në hapat e mia dhe pastaj për t’i nxitur për të kënduar me mua.

I adhuari dhe i fabulizuari deti im.

Është një univers, tërësi misterioze, që mbart mister dhe i magjishëm edhe pse në të ai mbart shumë mijëra kurthe (gracka) të rrezikshme. Është i biri i ligjshëm i infinitit, përjetësisë dhe unë e adhuroj si të jetë një zot. Vështrimi im zhbiron vellon e hollë, këtë hiç-asgjë, që ndan detin dhe qiellin, për të më përgatitur për të kapur shkëlqimin e verbueshëm papritur të yllit, pastaj për të biseduar me hënat folëse të neteve, të cilat mund të jenë të qeta dhe pa erëra.

Për pak çaste do të hesht, kur do të infiltrohem në arratisjet e “gabianëve” të pulëbardhave (çafkave ) për t’u bërë atyre shoqëri, për t’u strehuar do të shkoj te sirenat e mia të bukura, duke u pozuar e duke u sistemuar në një qëndrim të caktuar të hapave të mi të dashur do të filloj të rrëfej me zërin fabulor (përmbledhje fantastike për fëmijë ) fabulën e Uliksit humbur midis koraleve dhe nënave perla, të shfaqura në sipërfaqe, midis dallgëve të zhurmshme. Dhe duke dëgjuar historitë e mia do të vijnë krijesa të tjera të detit dhe në fund fare do të këndojmë të gjithë së toku dhe bashkë me ne do të bashkohet edhe tingulli i dallgëve, i modeluar ritmikisht dhe gëzimi vezullues i peshqëve dhe pastaj çdo tingull do të pushojë dhe….. (të hysh nga një vend në një tjetër) një qetësi e turpshme (e zorshme), që kuis midis shkumës së bardhë, përpara se të copëzohet në një zhurmë të madhe, të dhunshme, të shkaktuar nga forca dhe nga e qara e detit në furtunën e stuhishme dhe pastaj nga qielli papritur mbërrin stuhia.
Përkthyeu nga italishtja: Aleksandra Shabani

Giorgina Busca Gernetti

Mungesë

Shikon? Asnjë hije

në paqartësinë e qartësisë së ditës.

Diell e majë e thepisur mbi det

I zhubravitur, një zgjatim pa shkëputje i paanë

i koloritit natyral -violet,

i pastër, i gjallë, i dridhur nga reagimi,

ajër i palëvizshëm,

degë të palëvizshme të palmës,

të lehtë , të heshtur

në mbasditen e ekspozuar nga dielli…

Dega e gjetheve jeshile hesht,

duke prodhuar një zhurmë të lehtë të gjetheve,

të heshtura këngët e zogjve këngëtarë,

nën nesh qëndron hija.

Shikon? Jemi vetëm.

Mungon dyfishi ynë që na ndjek

në mëngjesin e kulluar

që ndjek muzgun

në të fundit refleks

të dritës së diellit.

Adriana Mondo

Dimri mistik[b][/b]

Bora...

bie e dëndur,

e ngulur

procedon me shpejtësi."

Sandro Alegrini

Sandro Alegrini[b][/b]

Ëndrra e gjyshit

Tymos me çibuk gjyshi,

më shumë se një orë ulur pas dritares.

Ngadalë, ngadalë bora bie

në të rezistueshmen selvi,

në të bardhin fagot1)

me ajrim prej druri përkulet ngadalë.

Ja ku tundet magjepsës,

e tërheq lart përsëri

në krye të qiellit...

Shikon gjyshin dhe psherëtin;

më pas e zë gjumi

dhe bie në ëndërrim për largësinë e tij,

rinimin e adhuruar.

Në gjunjët e lodhura

shtrihet çibuku i fikur.

1. instrument muzikor.

Urrejtje dashuri[b][/b]

Vendet të Jugut tim të thatë

deri në qafë,

ku vdekja arrin befas,

si një turbinë e erës së nxehtë.

Shokë dhe shoqe të Jugut tim,

tek ju vdekja është misterioze.

O shkëmbinj të tmerrshëm prej rëre

të djegur nga rrëketë,

o mashtrime të mbajtura të fshehta,

si një gjarpër jo helmues,

në mes të kaçubeve të thata.

O Jug i ëmbël dhe i dashur,

Jugu im,

kjo e keqja tënde e vdekjes

më mban larg,

helmon dashurinë që të sjell.

"Percorsi di Litteratura per Domenico Defelice" Con prefezioni di Angelo Manitta Il Convivo.

Sandro Angeluci[b][/b]

Nektari i mbrëmjes

Sa më shumë qartësohet ndërgjegjja,

aq më shumë rritet frika për zemrën.

Sytë e meitizuar të kufizuar në ballë,

pothuajse të mbuluar nga të propozuarit

e një dënimi të ri... të lodhur, të skuqur,

përkripen nga një bimë e panjohur.

Por kënga... si shuhet kënga e mbrëmjes

për të më bërë të dashurohem,

për të më ëmbëlsuar me mjaltin e jetës,

kjo pije e adhuruar

për të më mësuar që të bashkojë,

të lidh duart pa hamendjen për të lutur...

Ritmi i Tamburit[b][/b]

Mund t'i fsheh në ndonjë vend të fshehtë,

po mund t'i fsheh,

duke shqiptuar në mënyrë të ndarë vargjet,

duke përdorur poezitë si tambur

të të fundmëve luftëtarë të sfilitur.

Do të bëjë zhurmë,

t'i shtije duart në strofkë,

duke sfiduar kafshimet

nga të cilat ndokush

mund të ndihet i humbur dhe i frikuar.

Do t'i kërkoj në cepat më të errët,

ku drita e diellit nuk mbërrin.

Nëse do të duan të mbahen fort

me duar për të larguar dhimbjen time.

Po ju betohem: "Mos më jepni armë të tjera,

dua vetëm ritmin e tamburit

për të mos t'i harruar

dhe për të mos vdekur".

Përkthyer nga italishtja nga vepra e autorit "IL CERCHIO CHE CIRCONDA L'INFINITO" Book Editore 2005.

Maria Elena Di Stefano[b][/b]

A ekziston?

Dashuria ekziston

si mashtrim i ndritshëm vezullues

që vjeshta mbledh

dhe dimri rreshk e than.

Idealja ekziston

në të vertëtën tënde që të të rikthehet,

ja pa një përgjigje.

Gëzimi ekziston në çastin

me të cilin momenti ikën nga dhimbja.

Jeta ekziston çdo herë

që frymëmarrja që ti merr

të nxjerr nga asgjëja.

Vdekja ekziston në fjalën që shuhet,

më parë se ta kishe jetuar.

Loreta Bonuci

Po vjen pranvera,

natyra po rizgjohet

nga gjumi dimëror i gjatë,

ndonjë zog ka marrë sërish këngën,

kënga e tij festuese nga gëzimi,

zemra ime si në ato ditët e rinisë sime.

Nikoleta Skalera

* * *

Duke shfletuar albumin e së shkuarës

më vjen ndërmend se sa bukur ishte

të jetoje jetën,

duke rifilluar nga liria tënde...

Sot zbuloj

se e kam arritur

feminilitetin e magjisë sime,

Anna Vetura

Gruaja në të zeza

Është një grua antike siciliane

e veshur në të zeza bizhuteri të vetme.

Besimi i nusëron,

jeton në një shtëpi të bardhë,

e varrosur midis tri portokalleve,

kilometra e ndajnë nga Bota.

Ajo e di që mund të besojë

në shtambën e ujit të freskët,

në imazhin e Santa Rozalisë,

në muret zotërues të shtëpisë

nga shërbyesit e saj të besuar,...

Në mbrëmje reciton

para se të shkojë për të fjetur,

i hap krejtësisht dritaret

për të parë fshatin e saj...

Përktheu nga italishtja: Aleksandra Shabani

GREQI

Panajota Zaloni

Poete shumë e njohur. Presidente e Lidhjes së Shkrimtarëve dhe artistëve “XASTERON”, ATHINË, Botuese e revistës letrare “KELENO”

U jam mirënjohës fjalëve

Vrava indinjatën

para drejtësisë.

Pastaj shplava çatitë

e shtëpive nga llumi.

Ngjalla zogjtë të mermerizuar

mbi telat

dhe përmblodha margaritarët

plot lëng të gushtit,...

i shita...

Dhe bleva

lapsa për të shkruar;

të shkruaj kujtime dhe fjalë.

U jam mirënjohëse fjalëve,

më dolën në rrugën time përsëri,

ja ku janë...

I ndjek i përqafoj...

U dal para tyre,

Do të shkoj në pambarim

dhe ti prin si borizan.

Duhet të rroj

Rreth e qark gjëmojnë

copra të diellit të coptuar…

Ulërima… Zëra…

Ndihem e frikësuar nga

Parajsa…

Gjykohem…

Nuk më lejohet

të kundërpërgjigjem.

Burgosem…

Ekzekutohem…,

por nuk vdes…

Vij rreth e rrotull

me thikëzën të mbërthyer

në gjoks…

Ulërij dhe jetoj…

Kam dhimbje… Jetoj…

Duhet të jetoj,

gjersa rrushi të marrë

ngjyrë të artë…

NË NJË BOTË TË BARDHË

Duke “robuar” vargjet e mia

për faqet e mia të bardha,

në fshehtësinë e bardhë të shpirtit tim,

tek ti dhuroj fletoren time të bardhë.

Gdhihemi së toku me dëgjim muzike

në botë me gjurmime shpirti…

Yjet e qiellit dhe guackat e detit

mbërthehen nga rrezet e vargjeve tona,

që lëkunden në një botë të bardhë…

E mbajnë të bardhësuar:
Poetët dhe shenjtorët…

PARA SE TË KRYQËZOHESHA

E dija treni, që kisha marrë

do të pikëndalonte në një stacion,

në vendet e Golgothas…

E dija që do të më kryqëzonin,

pse jo dhe mua.

Vallë, mos nuk jam dhe nënë?

Mora rrugën për në Jestimani,

kisha nevojë të falem…

(para se të kryqëzohesha).

Por, gjeta Jestimaninë

të shkatërruar nga tërmetet.

Vallë, ku të vete të falem,

përpara se të më kryqëzojnë?

GJER…

Heshtja si një zog i sëmurë…

U folezuan në shtëpinë time

zogj pa krahë fluturues në vetmi memece.

Të këndoj me pleqërinë

që pastron shpirtin,

pas pak, para se të venitet nga heshtja…,

që ka shijuar deri në vjelje…

DRITË GREKE

Po afrohet pranvera,

kodrinat do të mbushen me lule…

Dhe pastaj do të vijë vera,

do të temjatisin malin:

rigoni, mendra, pelini;

do të hapin gjirin e tyre kodrat, malet

që të lindin poetët, Bretakët, Pallamatë,

të thurin himne për dritën greke;

ta shpërndajnë në majat e bredhave

ta përkëdhelin dhe ta puthin ëngjëjt.

Marrë nga libri "Rendja e kalit bojë blu"

Përkthyer nga : Kristaq F. Shabani

Kosta Gaxhoni