Trashegimi historike

Ku degjojme apo lexojme per Lindjen e Mesme, vetvetiu kete gjeografi e bashkeshoqerojme, më shume se me çdo gje tjeter, me komnfliktin, luften, terrorizmin e te tjera shprehje, qe lidhen kryesisht me dhunen njerezore: Iraku ende ne lufte – nje mision paqeje larg se perfunduari; kercenim lufte nëse Irani mund te perdore armet berthamore; konflikt rraskapites midis Izraelit dhe PalestineS; prej afro tre javesh nje front tjeter: Izrael-Liban. Nje Izrael i krijuar me 1948 per te atdhesuar kombin cifut ne nje hapesire, te cilen nje pjese e arabeve, kryesisht palestinezët e pretendojne me te njejten mase si truall te tyre. Nje histori e gjate konfliktesh e lufterash mes fqinjeve me Izraelin. Ky i fundit invadoi Libanin me 1982, te cilin e mbajti te pushtuar deri ne vitin 2000 ne nje zone sigurie disa kilometrash ne thellesi….

Zhvillime aktuale ushtarake
Rreth tre jave me pare, Izraeli filloi nje ofensive te gjere kunder Libanit me synimin strategjik shkaterrimin e Organizates Hezbollah, per shkak te rrezikut qe percepton nga rreshtimi i kesaj organizate ne listen e organizatave terroriste. Ky synim eshte planizuar te arrihet nepermjet shkaterrimit te kapaciteteve ofensive, eleminimit te udheheqesve dhe shkeputjes se zinxhirit te komandimit te kesaj organizate. E verteta eshte se, agjensi te ndryshme perendimore te zbulimit ushtarak, referohet madje edhe per ato te Izraelit, u befasuan nga arsenali relativisht i madh i raketave qe u vertetua se dispononte Organizata Hezbollah: më shume se 10.000 raketa te tipit Katjushka me largesi qitjeje 20 km, qindra raketa te tipit Fajr-3 dhe Fajr-5 me largesi qitjeje respektivisht 40 dhe 75 km, dhjetra raketa C-802 me largesi qitjeje 120 km, si dhe mjaft raketa te tipit Zelzal-2 me largesi qitjeje 200 km.
Nje arsenal i tille i jep mundesine Hezbollahut te godise te gjitha qendrat e rendesishme dhe qytetet kryesore izraelite si: Haifa, Tel Aviv dhe Jeruzalem. Ishte pikerisht ky arsenal relativisht i madh dhe i perhapur ne tërë Libanin e Jugut qe pervijoi konturet e nje kercenimi serioz per Izraelin. Nje perdorim i mundeshem i raketave antibalestike te Izraelit per te asgjesuar kete arsenal nuk do te mund te ishte i frutshem, jo vetem per shkak te numrit te madh dhe te perhapjes se gjere, te bunkerizuar e te maskuar te raketave te Hezbllahut, por edhe per faktin se raketat e Izraelit jane objekte relativisht te medha dhe te mundeshme per t’u goditur e plasur ne ajer. Llogaritjet e Izraelit per te perdorur teknologjine me rreze lazer per shkaterrim masiv te raketave te Hezbollahut paten qenë bere per vitin 2008, dmth, atehere kur do te mund te ishte shume vone…
Duke parë qe interesat vitale mund te viheshin ne rrezik, administrata e Izraelit percaktoi si zgjidhje më te mire të mundeshme nje sulm klasik ushtarak nga toka, ajri dhe deti, me karakteristikat e nje “spastrimi” dhe per te arritur nje fitore vendimtare me cdo kusht.
Ne luftimet e deritanishme, jane vrare qindra libaneze dhe jane shperngulur gati nje e treta e popullsise. E papritur, por gjithsesi e vertete tashme: te dhënat flasin per mbi 50 te vrare edhe nga pala izraelite, nje shifer e konsiderueshme kjo, po te mbahet parasysh disniveli i thelle ne teknologjine ushtarake midis paleve nderluftuese.
Perpjekjet e komunitetit nderkombetar, varësisht nga raportet e tyre me palet nderluftuese, jane shprehur per ndalimin e luftes, natyrisht me diferencat perkatese lidhur me kushtet dhe kohen. Historikisht, edhe pse konfliktet kane qene dhe vijojne te jene te perhershem ne Lindjen e Mesme, lufterat nuk kane zgjatur shume ne kohe. Si rregull, lufterat ne kete rajon kane qene te ashpra e intensive, por kane perfunduar shpejt ne nje paqe te brishte per te mbjelle, ne vijim, perseri faren e fillimit te lufterave te reja. Kohezgjatja e ketyre lufterave ka qene çeshtje javesh, e shumta muajsh, gje qe eshte percaktuar nga objektivat e raportet e forcave e mjeteve thellesisht te ndryshme.
Duket se edhe luftimet aktuale Izrael-Liban do t’a “respektojne” kete “norme”, gje qe e shprehu pakashume nje nga anetaret e kabinetit qeveritar te Izraelit ditet e fundit te Korrikut: “Une gjykoj – tha ai, se koha qe i duhet ushtrise per te permbushur detyren – dhe me kete une kuptoj spastrimin e Hezbollahut nga nje zone e tille ku mund te vendosen forcat nderkombetare – do te jete rreth 10 dite, e shumta dy jave.” Mobilizimi ditet e fundit i trupave rezerviste nga Izraeli tregon qartazi nevojen e ushqimit te mëtejshem te mesymjes. Ne varesi nga karakteristikat e ofensives Izraelite, nga objektet e kapura ne thellesi nga trupat komando qe jane zbarkuar atje me helikoptere, nga objektet e goditura me aviacion dhe nga detyrat luftarake te njësive ne front, duket se detyra e larget do te jete kapja dhe mbajtja e vijes pergjate lumit Litani, afro 30 km ne thellesi te kufirit Libanez.

Implikime nderkombetare dhe zhvillime diplomatike
Pyetja se kur do te mund te perfundoje kjo lufte lidhet ndoshta jo aq me faktore ushtarake, sesa me implikime te tjera më te rendesishme nderkombetare. Aktualisht Izraeli eshte nen presion nga Organizata e Kombeve te Bashkuara dhe nga disa aleate te vet tradicionale Perendimore, per shkak se bombardimet kunder qyteteve kryesore te Libanit kane shkaktuar qindra te vrare, midis tyre femije dhe mijëra refugjate. Ky fakt, vecanerisht nëse luftimet egersohen edhe me tej, permban ne vetvehte mundesine e rritjes se prestigjit dhe te ndikimit te Hezbollahut. Me tej akoma, nëse luftetaret Hezbollah, te terhequr nga grushtet e forcave Izraelite vijojne te perqendrohen ne Siri, mund te linde nevoja e goditjes se tyre brenda territorit Sirian, gjë qe do te nxiste zgjerimin e konfliktit në nje rajon më te gjere. Mesazhi i Presidentit te Sirise, Bashar Assad drejtuar dy dite me pare kombit te vet me rastin e festes se Forcave te Armatosura, duket se paralajmeron per kete mundesi: “Te rritim gjendjen e gatishmerise per te perballuar sfida rajonale”- u shpreh ai.


Por, cilët jane aktorët, ndikimet, interesat dhe ndërveprimet qe do te kushtezojne zhvillimet e mëtejshme te kesaj lufte dhe te konfliktit ne teresi?

Aleanca Iraniano- Siriane
Mbas sulmit te 11 Shtatorit mbi SHBA-ne, mjedisi strategjik ne Lindjen e Mesme ndryshoi rrenjesisht. Shpallja dhe fillimi i Luftes Kunder Terrorizmit ne shkalle globale, shenoi nje kapercim nga faza e frenimit, ne ate te goditjes parandaluese. Ky kaperxim solli rrezimin e regjimit te Talebanit ne Afganistan dhe te Sadam Hyseinit ne Irak, me prirje dhe shpresa per transformime te pranueshme demokratike ne keto vende. Keto zhvillime e ndryshuan ndjeshem balancen politike ne Lindjen e Mesme. Nga keto zhvillme u ndikuan thellesisht sidomos Siria dhe Irani. Renia e Sadamit dhe prania e trupave te koalicionit te udhehequr nga SHBA-ja afer kufirit Sirian e vuri ne nje sfide te jashtezakonshme qendrueshmerine e regjimit te Presidentit Bashar al-Assad te Sirise, i cili eshte akuzuar nga SHBA-ja si rregjim shteteror qe sponzorizon terrorizmin. Veçanerisht mbas vrasjes ne rrethana ende te dyshimta te ish Kryeministrit Libanez Rafiq Hariri, Kombet e Bashkuara, SHBA-ja, Mbreteria e Bashkuar, Rusia dhe Franca i kerkuan Sirise te terhiqet nga Libani. Terheqja nga Libani e dobesoi edhe më shume Sirine, duke i a pakesuar mundesite per manovra diplomatike strategjike ne zone. Nga prania ne Liban, Siria pati, midis te tjerash, perfitime veçanerisht te medha ekonomike. Ky presion nderkombetar i tensionoi edhe me shume ndarjet e klaneve te brendeshme ne Siri, te cilat mbeshteten kryesisht mbi baza fetare e fisnore.
Konteksti i ri strategjik ne rajon e ka vendosur gjithashtu edhe Iranin perballe sfidave te medha. E verteta eshte se, ndryshe nga Siria, Irani me nje popullsi te perbere nga 90 % te sektit Shiit, e mirepriti renien e dy armiqve te tij historike:regjimit Suni te Talebanit ne Afganistan dhe regjimit Ba’athist te Sadam Hyseinit ne Irak. Gjithsesi, vendosjen dhe pranine e trupave amerikane ne fqinjet e drejteperdrejte, Irani e shikon si nje zevendesim kercenimi. Por, edhe pse i ndodhur brenda kesaj “dare”, Irani ka me shume hapesira per levizje diplomatike sesa Siria. Irani eshte nje nga eksportuesit më te medhenj te naftes ne shkalle boterore, kontrollon Ngushticen e Hormuzit – nje rrugekalim kyç detar, ka nje program ekstensiv kerkimesh berthamore, popullsi më te madhe dhe më homogjene ne krahasim me Sirine. Fale pozites gjeografike Irani eshte ne gjendje te ushtroje kete force ne drejtime dhe teatre me rendesi strategjike boterore, siç eshte psh, Azia Qendrore, Te gjtha keto e bejne Iranin nje lojtar teper me peshe te rendesishme ne rajon.
Duket se Irani e Siria jane te interesuara dhe kane krijuar edhe mekanizmat e nevojshem per te ruajtur e zhvilluar aleance strategjike midis tyre. Kete aleance e perligjin synimet e perbashketa: i u duhet te bashkepunojne kunder pranise Amerikane ne Irak dhe ne tere rajonin; i u duhet dhe referohet se ofrojne mbeshtetje financiare, logjistike e ushtarake per Hezbollahun si dhe per grupet e armatosura palestineze te Hamasit e Jihadit; perpiqen te dobesojne rolin e vendeve me baze pushteti Sunni siç jane Arabia Saudite dhe Egjypti, etj.
Nga analiste e vezhgues vleresohet se te dy vendet duhet te kene marreveshje, sipas se ciles ata angazhohen reciprokisht te ruajne “materiale” dhe/ose arme te ndryshme nese njeri nga aleatet detyrohet t’u nenshtrohet sanksioneve te Organizates se Kombeve te Bashkuara.

Aktoret dhe interesat ne Krizen Izerael-Liban
Duket se konflikti dhe lufta Izrael-Liban perbejne me se shumti nje derivat te partneritetit Iran-Siri. Ka shume aresye se pse Hezbollahu hapi frontin e dyte te luftes kunder Izraelit, duke konsideruar se aktualisht ai eshte i angazhuar edhe ne front tjeter me Hamasin. Duke hapur frontin e dyte, Hezbollahu shpreson te rrise qendrueshmerine e vet brenda vendit dhe ne shkalle rajonale. Duke ndihmuar Hamasin palestinez, Hezbollahu synon t’i jape botes Islamike mesazhin e kampionit ne luften kunder Izraelit, te forcoje pozitat ne spektrin politik te Libanit (aktualisht grupimi Shiit Hezbollah perben afro 60% te popullsise se Libanit, nderkohe qe nuk ka, mesa duket, te njejten peshe ne drejtimin administrativ te krejt vendit) dhe te sfidoje kerkesen e OKB-se per carmatimin e saj. Duke qene nje organizate me baze Shiit, Hezbollahu perfiton kesisoj rolin e nje instrumenti per te mbajtur gjalle konfliktin, mbasi nje zgjidhje e ketij konflikti apo nje pajtim marredheniesh midis shteteve arabe te rajonit dhe Izraelit nga njera ane dhe midis vete shteteve arabe nga ana tjeter, do te kufizonte ndjeshem Iranin ne mundesite e tij per manovra diplomatike dhe ne synimin per rol paresor ne Lindjen e Mesme.
Shihet qarte qe faktoret rajonale luajne nje rol themelor ne krizen Izraelo-Libaneze. Libani dhe Palestina jane pengje sigurie ne balancen rajonale te lojes se fuqive. Irani dhe Siria duket se jane fuqite e jashtme më te interesuar dhe besueshmerisht, më te perziera ne kete krize. Nepermjet ketyre “gureve”, duket se Irani deshiron t’i jape SHBA-se mesazhin se çfare mund te bejne aleatet e vet ne rajon. Nga ana e vet, Presidenti Assad i Sirise, duke luajtur me karten e ruajtjes se kohezionit te vendit, synon qe te mund te afroje faktoret fetare e fisnore ne dobi te qendrueshmerise se sundimit te tij.
Por a do t’a deshironte Irani dhe Siria pershkallezimin rajonal te konfliktit edhe pse mund t’u interesoje t’a mbajne gjalle ate? Duket se jo. Logjikisht, nje pershkallezim rajonal i konfliktit do t’i prishte edhe me shume balancat, do te terhiqte edhe me shume aktore, midis tyre aktore shume më te fuqishem. Te gjitha keto do te rezultonin ne zhvillime te pakëndeshme per regjimet e vendeve te ndryshme te rajonit.

Beteja per nje Lindje te Mesme te re.
Historia e perpjekjeve dhjetravjeçare te komunitetit nderkombetar per zgjidhje te qendrueshme ne Lindjen e Mesme ka treguar se çeshtjet kane mbetur ne nivelin e peshtjellimeve te nje rrethi vicioz me rrjedhime shkaterrimtare sa per popujt e rajonit, aq edhe te mbarsura me rreziqe e kercenime per mbare boten.
Zgjidhja e qendrueshme e ketyre situatave – ne kete kuader edhe e konfliktit Liban-Izrael - eshte pjese e nje beteje me te madhe sesa gjeografia e ketyre dy vendeve. Duket se perpjekjet e disa faktoreve te ndryshem nderkombetare jane qe, nepermjet mekanizmave te ndryshem, duke perfshire edhe ate ushtarak, te formatizohet nje Lindje e Mesme e re, e cila, ne nje variant, do te mund te synoje dobesimin e ndikimit te fuqive me baze pushteti sektin Shiit (Liban, Siri, Iran) ne te mire te instalimit dhe forcimit te nje aleance midis Izraelit dhe fuqive me baze pushteti sektin Sunni.
Por a do te behet i pranueshem nga te gjithe qendrat e fuqise boterore ky version? Nese ky version nuk do te mundesohet, a i ka mundesite bota e sotme te prodhoje zgjidhje apo versione alternative, mjafton qe keto te rezultojne ne rritjen e sigurise dhe te vlerave bashkeplotesuese te qyteterimeve?
Duket se ka ardhur koha per nje zgjidhje, per nje beteje jo si të gjitha betejat e meparshme, por gjithsesi beteje: nje beteje ku do te pleksen në nje menyre te re mekanizmat dhe instrumentet e qyteterimit mbareboteror.

Zhvillime diplomatike rreth krizes Izrael-Liban
Aresyet e permendura ne kete veshtrim analitik na bejne te nxjerrim perfundimin se konflikti do te kete nje fund relativisht te shpejte, ndoshta çeshtje javesh. Per kete, ka nje interesim te te gjithe faktoreve nderkombetare, dukshem gjithsesi te varur nga objektivat qe duan te arrijne perpara armepushimit. SHBA- ja e beri te qarte qysh në fillim te konfliktit dhe në Konferencen e Romes se nuk do ushtronte ndikim per armepushim, derisa te çarmatoset Hezbollahu, duke synuar kesisoj dobesimin e aleances antizraelite dhe antiamerikane qe lidh Iranin, Shiite e Irakut, Sirine dhe Hezbollahun se bashku. Faktore te tjere nderkombetare shkojne nga ideja se nje armepushim dhe nje paqe e qendrueshne do te lypte ftesen per pjesmarrje ne tavolinen e bisedimeve te gjitha palet e pleksura drejteperdrejte apo terthorazi ne konflikt, shprehimisht Iranin, Sirine, Izraelin, Libanin si qeveri dhe, madje edhe Hezbollahun, e cila thuajse nuk e pyet fare qeverine Libaneze. Ideja me e pranueshme nga te gjithe faktoret eshte qe menjehere pas armepushimit, ne zonen e sigurise prej rreth 30 km ne thellesi te Libanit Jugor te vendoset nje force ushtarake paqeruajtese nderkombetare, nen flamurin e NATO-s ose te OKB-se.

Lindja e Mesme nuk eshte larg


Beteja për Lindjen e Mesme

Nje rajon e ndan, apo me sakte, e bashkon sigurine ne Lindjen e Mesme me vendin tone: Europa Jugelindore. Nuk eshte per t’u lene jashte vemendjes fakti që, qysh prej vitesh, eshte leshuar inisiativa tashme e materializuar e lidhjes dhe e pranise se vendeve mesdhetare ne instrumentet e bashkepunimit e te sigurise me Evropen Jugelindore. Nuk eshte per t’u lene jashte vemendjes që Konferenca e pare per zgjidhjen e mundeshme te konfliktit Izrael-Liban u mbajt ne Italine fqinje, nje vend pjestar aktiv ne nismat e Evropes Jugelindore. Nuk eshte per t’u lene jashte vemendjes që Greqia, nje vend tjeter fqinj dhe pjestar aktiv ne Evropen Jugelindore, ka kohe qe eshte deklaruar dhe punon per te mbajtur ura dhe per te qene e pranishme ne vendet e Lindjes se Mesme. Pjestaret e Koalacionit Kunder Terrorizmit Nderkombetar nuk jane larg ketyre zhvillimeve. Vete Aleanca e NATO-s ku aspirojme te anetaresohemi eshte fare e natyrshme dhe e priteshme te mund te kete role e misione lidhur me zhvillimet dhe projektet e reja per Lindjen e Mesme.Më në fund, nuk mund te mbeten jashte vemendjes zhvillimet ne nje rajon si Lindja e Mesme, e cila jo shume larg ne kohe, do te mund te ndikojë, ose do te mund te ndikohet ndjeshem nga zhvillimet edhe në rajone te tjera ngjitur me të.

Jepne mendimin për këtë temë.

Përgëzime për temën shumë të mirë i nderuari Ago Muji.



Konceptin „e të drejtave historike” propaganda sioniste gjithmonë e lidhë për idenë „e tokës së premtuar”, gjë e cila izraelitëve duhet t’ju shërbejë si bazë për „të drejtën e vërtetë hyjnore” në posedimin dhe sundimin e Palestinës.
Megjithatë, këta dy çështje do t’i trajtojmë veç e veç. Kjo nuk është rëndë, sepse përveç në tekstet biblike askund tjetër nuk mund të gjendet kurrfarë gjurme për rrëfimet e Dhjatës së Vjetër mbi ndodhitë që kanë ndodhur dhjetë shekuj para erës së re. Për ta nuk ka kujtime as në tekstet e popujve të Lindjes së Mesme e as në kërkimet arkeologjike. Bile edhe shkencëtari i cili aq shumë ka dëshiruar të ruhet autenticiteti i Dhjatës së Vjetër dominikani ati De Vaux pranon se, përveç në Bibël, nuk ka mundësi të gjenden „të dhëna të qarta për patriarkitë hebraike, për periudhën e kaluar në Egjipt ose uzurpimin e Kananit.

Jepne mendimin për këtë temë.

Te pergezoj per temen Ago Muji

Eshte nje lufte e pa drejet qe nuk ka funde,e qe me kohen edhe nuk i takon botes se njerzimit e gjithe kjo lufte te behet mbi humanizmin.

vazhdime te mbare ne teme...

Sofra

Nga e kyshte gruen Haser Arafatit nga sa gra kane udheqesit e ketyre shteteve..!!!!te mos futem me thelle ja pse (shumica nga keta jane flliqesira koke e kembe).!!

E ketu nuk mendoj se eshte fajtor Amerika , apo dikush tjeter pse ata vete ju pelqejne te jene ashtu si jane e t'ju vjen era.....!

Pse Beton ti përmes martesave apo zakoneve të një vendi që ai i ka e cilson të drejtën e një vendi ?!! Ato vende janë me besim islam dhe feja ua lejonë gjëra të tilla ku ne nuk kem të drejtë që t'u përzihemi atyre nga sa gra i marrin dhe i kanë, tekefundit një burrë i atyre vendeve e bënë hapur dhe jo msheftas sikurse në Evropë dhe në Perëndim.

Pyetja ime ishte se përse disa nga ato vende janë në një gjendje të tillë. Jo të flasim për martesat.

Pse Beton ti përmes martesave apo zakoneve të një vendi që ai i ka e
cilson të drejtën e një vendi ?!! Ato vende janë me besim islam dhe
feja ua lejonë gjëra të tilla ku ne nuk kem të drejtë që t'u përzihemi
atyre nga sa gra i marrin dhe i kanë, tekefundit një burrë i atyre
vendeve e bënë hapur dhe jo msheftas sikurse në Evropë dhe në Perëndim.

Nje burr i atyre vendeve jo qe ''malltreton'' femren hapure por edhe msheftas edhe nga te gjitha na tejkalojne me mentalitetet qe kane .

Sofra:
Per te gjithe vlen kjo pytje:

Ju lutme sjellni fakte nese ato vende jane me besim islam dhe si ju lejohet te martohen (apo te kene ka 10 gra) kam deshire te lexoj fakte si u lejohet .????????

Pyetja ime ishte se përse disa nga ato vende janë në një gjendje të tillë. Jo të flasim për martesat.


Sofra

Disa nga ato vende jane ne nje gjendje te till jo qe sote kete lufte se pari her e ka fillar (qe mos te gabohem 1716/17 Anglia-Gjermani-Franca) qe te kene nje vende ku te dyhet nga i kane prejardhjen ate qe e kerkojne te kete edhe feja Islame-katolike ajo ortodokse etj etj etj ....
Me vjen keq dhe jam kunder ketyre fluftrave te pafajshme (por halli qe ç'do kushe hulumton ne rrenjet e vete nga ku i ka) e secili ketyre ''ç'do kush mendon se aty jane rrenjet e njerzimit'' ,nuk mund te themi se eshte fajtore Ameria apo Izraili , duhet te pranuar se jane te organizuar ,pse spo organizohen keta flliqesira njerher e pergjthmon.

Ja lufto çliroje vendin ja ri mos fole fare.

Ajo qe une mendoj pote me besonte e gjithe bota qe (Isa - Jesusi lindi ne Tibet )do te fillonte nje lufte e re ne Tibet . etj etj etj et etj

''Mbi te gjitha mendimi ime eshte qe civilet te fitojn Paqen ne kete bote do te mbaroje edhe lufta Palestino - Izrailiane. Mendim Personal''.!

Derisa te vazhdojne te mos dialogojne e te perseritet e kaluara paqe nuk ka.

Beton klko dhe shikoj lart ca foto më duket se janë 8 foto radhazi dhe mund të kuptosh se kush janë flliqësira ...


kliko këtu më gjersisht të shikosh foto tjera>http://www.spiegel.de/fotostrecke/0,5538,12558,00.html


Beton shtete arabe kanë qenë vendet ku kanë luftuar imperialistët amerikan, francez, anglez, sovjetik etj. Të gjitha këto ushtri kanë shtypur popujt arab duke ua marrur lirinë, duke vrarë dhe mohuar sovranitetin e tyre, këto formuan një rrjet spiunazhi duke vënë qeveri kukulla në këto shtete( sikurse që i kem sot ne shqiptarët) në këto shtete e pastaj duke i mbrojtur këto qeveri me ushtri dhe diplomaci për ti shfrytzuar pasurit e këtyre shteteve( dhe jo si thua ti më lart për identitetin e tyre të krishter).

Izraeli është shtet të cilin e formuan në tokën e palestinezëve për interesa të tyre imperialiste. Izraeli u krijua nga emigrant si ukrainas, polak, rumun të cilët iu bashkuan çifutëve vendas. Izraelitët kanë taktikën tipike amerikane ate filuan sulmin të parë " për ta çarë rrethimin" zgjeruar kufijtë dhe imperialistët për të futur në kontroll kanalin e Suezit si vijë jetike kalimi nëpër tri kontinente. Fuqia e shtetit izraelit bëhet dikur në vitet 1967 kur në fillim e ndihmuan masovikisht aviacioni i maskuar anglez dhe amerikan i cili sulmoi qendrat jetike të RAB-it dhe vendeve të tjhera arabe.
Ndërsa në Moskë, OKB, e në Vatikan fillon demagogjia propagandistike e lajmeve. Kuptohet atëhere kur fillon zgjerimi i shteteve të izraelit në vitet e 67-ta, dhe derisot nuk është zgjidhur asgjë në këtë drejtim sepse nuk është interesi i të mdhenjëve që të zgjidhin atje problemet por të jesin të pazgjidhura për t'i shfrytzuar pasurit nëntoksore ( Naftën-ari i zi) dhe për të zënë pika strategjike për ta kontrolluar botën.

Sofra une jam plotesishte dakord me ti ,jam plotesishte i pajtimit te ketyre fotografive qe eshte nje ''turp'' bile bile per US Army.Nga diciplina e tyre etj para botes demokratike.!

Ajo qe nuk pajtohem duhet te bashkohen keta shtete per here te pare, ne mes vete ,te kuptohen ne mes vete, te behet ajo luft te çlirohet ay vend njehe e pergjithmon .

Mbi te gjitha pajtohem me shkrimin tuaj.

Duhet te kuptuar per te çliruar vendin duhet lufte, per te bere lufte duhet organizim, njeher jo per dite me mire te presin disa vite te organizohen se sa masakrohen , vriten nga izrailianet per ç'do dite nuk jam i pajtimit me kete une personlisht.

Me mirkuptim.

Po unë nuk pajtohem me ju ku i cilsoni popujt e shtypur fëlliqësira !!!

Mendimi i juaj po e arsyton shtypsin sikur ju i thoni izraelit mirë po ja bënë palestinës, amerika afganistanit, Irakut amerikanët në bashkpunim me irakianët helmuan shumë fshatra të kurdëve etj etj..... këto janë dredhirat e të mëdhenjëve për pika strategjike në Glob që të shtypin sa më shumë popuj në botë e të shfrytëzohen sa më shumë që popujt e mëdhenjë të jetojnë në Luks, secili dollar amerikan sot rrjedh gjak të popujve të robëruar.

Nëse i pe fotografit më lart do të lind pyetja një afganistan apo një banor arab është fëlliqësirë po ky ushtari ç'është ?!! i civilizuar ?!!! Andaj drejtësia duhet ndarë në të drejtë jo nga e kem interesin.

Unë personalisht nuk pajtohem me shumë gjëra në Lindjen e Mesme as tek feja por tekefundit religjioni atje përdoret si pretekst për të dominuar fuqit e mëdha.

O,Sofra po si nuk mund te pajtohesh shoku kurr 3 milion Izrailian luajne me gjithe keta shtete si t'ju vjen mire atyre ..!!???

Mund te marrim edhe fakte te theme se edhe gjythe shtetet e medhaja jane aty me kete pajtohem.por perkundrazi qe te jene te organizuar ,qe te mos e urrejne njeri - tjetrin mendoje se luften e kane te fituar.

Beton Lindja e Mesme është si Evropa apo edhe si Ballkani me probleme mes veti e këto problemi i shfrytzojnë fuqit e mëdha. Izraeli është 3 milion por është kobure e mbushur në dorën e Amerikës që e përdor për interesa të veta në atë rajon por edhe kan marveshje mes veti për interesa të përbashkëta.

Amerika ka interes që ta mbaj të destabilizuar atë rajon, për arsye që i kam cek më lartë
Kurse Izraeli të zgjerohet në territorin e huaj të palestinezëve.

Prandaj Lindja e Mesme nuk është një shtet por janë shumë shtete me probleme po ashtu mes vete.

Psh dikur lufta Irak-Iran..... etj etj....